Το πρώτο Ελληνικό Transsexual Portal σας καλωσορίζει !!!
Προφίλ | Όροι χρήσης | Άρθρα | Forum | Chat | Αγγελίες | Βιβλίο Επισκεπτών
Site map
Αρχική σελίδα
 TRANSSEXUAL NEWS
 
ΕΝΟΤΗΤΕΣ
Η άποψη του Transs.gr
Σύντομο σχόλιο από το transs.gr
Συνεντεύξεις του transs.gr
Καταγγελίες του Transs.gr
Απόψεις
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών
Trans Διεκδικήσεις
Transgender day of Remembrance
Ομάδα Αλληλοβοήθειας
Ψυχολογική Υποστήριξη
Trans Προσωπικότητες
Trans Συγγραφείς
Trans Ποίηση
Trans Βeauties
TV - Video
Υγεία
Χρήσιμα tips
«Συμβουλές Ομορφιάς»
Συνεντεύξεις
Αφιερώματα
Ε Κ Δ Η Λ Ω Σ Ε Ι Σ
Διαγωνισμοί
Δελτία Τύπου Οργανώσεων
Αναδημοσιεύσεις
Βίντεο της ημέρας
Σαν Σήμερα - LGBT People in History
Chat
Trans Newsletter
Συντάκτες και συνεργάτες
ΒΙΒΛΙΑ
Trans Λογοτεχνία
Trans Δοκίμια
Trans Βιογραφίες
Trans Ξενόγλωσση Λογοτεχνία
Trans Ξενόγλωσσα Δοκίμια
LGBT Θέατρο - Κινηματογράφος - Τέχνες
Gay Λογοτενία
Gay Βιογραφίες
Gay Ποίηση
Gay - Lesbian Μελέτες- Δοκίμια
Lesbian Λογοτενία
Lesbian Ποίηση
Eρωτική Λογοτεχνία
Σεξουαλικότητα
BDSM - S/M Λογοτεχνία
Γενική Λογοτεχνία
Ψυχολογία
Βιογραφίες
Επιστημονική φαντασία
Ιστορία
Φωτογραφία- Γραφικές τέχνες
Παρουσίαση - Βιβλιοκριτική
Rainbow Είδη Δώρων
Είδη Δώρων
DVD
Trans DVD
Gay DVD
Lesbian DVD
MAGAZINES - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
Trans Ξενόγλωσσα Περιοδικά
GREEK PRESS & MAGAZINES
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Τρία βιβλία μαζί με dvd
ΣΤΡΕΛΛΑ Το βιβλίο μαζί με το Dvd 19.90
ΝΕΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ [ 97 ]
ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ [ 124 ]
 
 LINKS
 
Newsletter
Παρακαλούμε εισάγετε το e-mail σας αν θέλετε να καταχωρηθείτε στην λίστα αλληλογραφίας μας για να ενημερώνεστε σχετικά με τις δραστηριότητες και τα προϊόντα μας, προσφορές, κλπ.
Συνεντεύξεις
Μίνα Ορφανού : «Εγώ γεννήθηκα στα 16 μου»


     Greece Flag Ελλάδα : Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009


( Τελευταία ενημέρωση: 15/12/2009 16:08 )



Μίνα Ορφανού:«Εγώ γεννήθηκα στα 16 μου»


Η Μίνα Ορφανού.


Της ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ (venardu@enet.gr)
Φωτ.: ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ


Και ξαφνικά, μια νέα ελληνική ταινία, η «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα, ξεκίνησε μια ανέλπιστη διεθνή καριέρα, με τους Γάλλους («Le Monde», «Figaro») να υποκλίνονται στις «απρόσμενες εκρήξεις σκηνοθεσίας και αισθητικής της» και τη «Liberation» να γίνεται χορηγός επικοινωνίας της. Είχε προηγηθεί η προβολή της στο Φεστιβάλ Βερολίνου.


Την Πέμπτη ήρθε η ώρα να δοκιμαστεί ενώπιον του ελληνικού κοινού, που έχει ήδη κεντριστεί από την ιστορία της: τη σχέση μιας νεαρής τρανσέξουαλ πόρνης κι ενός αποφυλακισμένου άντρα. Πόσω μάλλον που πρωταγωνιστεί μια πραγματική τρανσέξουαλ: η 27χρονη Μίνα Ορφανού.

Λεπτή, μικροκαμωμένη, με εκφραστικά μάτια και πολύ κέφι, εμφανίστηκε στο ραντεβού μας στο καφέ «Φλοράλ» στα Εξάρχεια φορώντας τζιν, μπότες, μια άνετη μπλούζα. Κανείς δεν έδειξε να προσέχει κάτι διαφορετικό στην εμφάνισή της.

«Κάμερα είναι και τα μάτια»

Γεμάτη ενθουσιασμό, μας μίλησε για την έκθεσή της στο μπαρ-γκαλερί «Μικρασία» στο Γκάζι που εγκαινιάζεται την Πέμπτη. «Εδώ και χρόνια ασχολούμαι με τα εικαστικά», λέει. «Πουλάω σε πολλά μαγαζιά. Η έκθεση λέγεται "Η φύσις μου" και είναι εμπνευσμένη από τη λαϊκή τέχνη. Είναι μια σειρά με τις εννέα μούσες και άλλα έργα στα οποία χρησιμοποιώ άμμο, κερί, ρόδια, κλαδιά δέντρων».

Στη «Στρέλλα» η Ορφανού ανατρέπει τα στερεότυπα της τρανσέξουαλ-καρικατούρας. Και άλλα, που συνιστούν το «μυστικό» της απρόσμενης αυτής ταινίας. Κι όμως, πριν πρωταγωνιστήσει σ' αυτή την ταινία δεν είχε δει ποτέ κάμερα στη ζωή της. «Κάμερα όμως δεν είναι και τα μάτια; Ενα βλέμμα που μας ακολουθεί;» λέει η ίδια.

- Πώς νιώσατε στο Βερολίνο με όλα αυτά τα βλέμματα στραμμένα πάνω σας;

«Η οθόνη ήταν τεράστια και με είχαν βάλει να καθήσω στην τρίτη σειρά, πολύ κοντά για μένα. Μέχρι να συνηθίσω, μ' έπιασε πονοκέφαλος (γέλια). Ομως καταχάρηκα το χειροκρότημα: ήταν τυφώνας Κατρίνα!»

- Σας είπε κανείς κάτι για την ταινία που θα θυμάστε πάντα;

«Αυτό που πάντα με κολακεύει είναι όταν δεν μπορούν να πιστέψουν πως δεν είμαι ηθοποιός. Και βέβαια όταν μου δίνουν συγχαρητήρια επαγγελματίες ηθοποιοί».

- Και το ελληνικό κοινό στις «Νύχτες Πρεμιέρας»; Υπήρξε κανείς που ενοχλήθηκε;

«Κανείς. Οι συντηρητικοί και οι κομπλεξικοί στα λαγούμια τους».

- Βοηθά και η εμφάνισή σας. Οι άνθρωποι που δεν σας γνωρίζουν καταλαβαίνουν πως είστε τρανσέξουαλ;

«Οχι. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο. Πέφτουν από τα σύννεφα!»

- Προφανώς δεν θέλετε να μου πείτε το πραγματικό σας όνομα.

«Δεν έχει σημασία. Αυτός ο άνθρωπος έχει πεθάνει».

- Και πότε γεννήθηκε ο νέος;

«Στα 16 μου. Βέβαια, και πριν είχα κάτι το θηλυκό. Γι' αυτό και έκανα ελάχιστες επεμβάσεις».

- Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο σ' αυτή τη διαδρομή;

«Τίποτε ιδιαίτερα, διότι από τη στιγμή που έκανα την επιλογή μου έπρεπε να την ακολουθήσω και να τη σεβαστώ».

- Η επιτυχία της «Στρέλλας» νιώθετε πως είναι μια δικαίωση της στάσης ζωής σας;

«Ναι. Πάντα πίστευα στο ταλέντο μου, παρ' όλο που οι άλλοι δεν το έβλεπαν συχνά. Πιο πολύ όμως αισθάνθηκα πως μέσα από μένα δικαιώνονται οι τρανσέξουαλ στην Ελλάδα».

- Οι δικοί σας είδαν την ταινία;

«Ναι. Οι γονείς μου ήταν πάντα δίπλα μου. Είναι ανοιχτοί άνθρωποι. Με αντιμετωπίζουν σαν να γεννήθηκα έτσι. Και τα αδέρφια μου. Είμαι από τη Ρόδο. Μην ξεχνάτε πως στο νησί αυτό πρωτοήρθε ο τουρισμός. Η γριά στον αργαλειό είδε ξαφνικά κορίτσια με μίνι και μπικίνι, όταν η Ελλάδα δεν τα ήξερε ακόμα αυτά».

- Σε μια σκηνή της ταινίας μιμείστε την Κάλλας. Τραγουδάτε με τη δική σας φωνή;

«Ναι. Το "Sempre Libera" από την "Τραβιάτα". Τραγουδούσα από μικρή όπερα και όταν με άκουσε ο Πάνος τρελάθηκε. Θα σας πω πώς έγινε: Οταν ήμουν παιδί στο χωριό, γύρω στα 11, είχα πάει να πω τα κάλαντα. Πήγα και σε ένα μαγαζί δίσκων της γειτονιάς και ο ιδιοκτήτης (καλή του ώρα) αντί για λεφτά μου χάρισε ένα CD της Κάλλας. Οταν γύριζα σπίτι μού επιτέθηκε μία παρέα αγοριών της γειτονιάς και μου πήρε όλα τα λεφτά που είχα μαζέψει. Ηταν και πολλά, γύρω στις 2.500 δραχμές. Χάλια έγινα... Οταν γύρισα σπίτι, έβαλα το CD και ξέσπασα σε κλάματα. Ηταν το πιο υπέροχο πράγμα που έχω ακούσει στη ζωή μου. Από τότε δεν την αποχωρίστηκα ποτέ. Οταν είμαι στενοχωρημένη ακούω Κάλλας».

- Ελληνικά δεν ακούτε;

«Φυσικά. Ελευθερία Αρβανιτάκη, Χαρούλα Αλεξίου, Αλκηστη Πρωτοψάλτη. Βέβαια, όταν θέλω να τα σπάσω ακούω Αντζελα Δημητρίου. Θεά!»

- Σινεμά πάτε;

«Οχι πολύ. Βλέπω πολλές ταινίες και ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Μια από τις αγαπημένες μου ήταν το "Σινεμά ο Παράδεισος". Μου αρέσουν όμως και τα παιδικά: Στρουμφάκια, Μπαγκς Μπάνι και κυρίως ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης. Ο δημιουργός του πρέπει να έχει πιει πολλά! (γέλια). Αγαπώ όμως πολύ και την Πηνελόπη Δέλτα. Και διαβάζω Ιπποκράτη, Πλάτωνα, Σωκράτη. Τιμάω την αρχαία Ελλάδα. Γεννήθηκα Ελληνίδα».

- Εχετε δει το «Παιχνίδι των λυγμών»;

«Ναι. Αλλά το βρήκα λίγο καταθλιπτικό. Εμενα μ' αρέσει και λίγος χαβαλές στις ταινίες».

- Δεν σας άρεσε η έκπληξη του τέλους; Οταν ο ήρωας συνειδητοποιεί πως η γυναίκα που ερωτεύτηκε είχε γεννηθεί άντρας;

«Εκπληξη είναι αυτή; Από εκπλήξεις η ζωή...»

- Μοιάζετε λίγο με τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ. Βλέπατε «Sex and the City»;

«Ναι, μου το έχουν πει πως της μοιάζω, αλλά εγώ προτιμώ την άλλη, τη Σαμάνθα. Γιατί είναι τεκνατζού και δεν έχει ταμπού».

- Τις κουτσομπολίστικες τηλεοπτικές εκπομπές τις βλέπετε;

«Εχω καλύτερα πράγματα να κάνω. Ομως δεν κρίνω κανέναν. Εχω τον εαυτό μου να κρίνω».

- Θα κάνατε ποτέ γυμνή φωτογράφηση;

«Οχι. Δεν με πειράζει να εμφανιστώ γυμνή στα πλαίσια ενός ρόλου. Αλλά γυμνό σε περιοδικό με ενοχλεί».

- Ωσπου να δεχθεί το ρόλο του εραστή σας ο Κοκκιασμένος, πολλοί άλλοι ηθοποιοί αρνήθηκαν. Πώς σας φάνηκε;

«Θεωρώ ότι ένας επαγγελματίας ηθοποιός πρέπει να παίζει τα πάντα, χωρίς ταμπού. Αλλά μάλλον τελικά δεν είναι και πολύ επαγγελματίες όλοι».

- Ποιοι άντρες σάς αρέσουν;

«Αυτοί που μπορούν να αγαπήσουν πέρα από όλες τις συμβάσεις».

- Φίλους στρέιτ έχετε;

«Πάρα πολλούς. Μ' αγαπάνε γι' αυτό που είμαι, όπως κι εγώ τους αγαπώ γι' αυτό που είναι αυτοί».

- Η Στρέλλα τελικά «προκύπτει» ένα ευαίσθητο πλάσμα. Που έχει ανάγκη το πατρικό πρότυπο, την οικογένεια. Εσείς σκέφτεστε ποτέ το γάμο;

«Οικογένεια είναι να υπάρχει αγάπη και σεβασμός μεταξύ των μελών της. Μ' αρέσουν οι σταθερές σχέσεις. Τώρα, ο γάμος είναι μια δύσκολη απόφαση. Πόσω μάλλον όταν υπάρχει και το διαζύγιο. Πρέπει να μπούμε σ' αυτή τη διαδικασία; Δεν ξέρω. Προς το παρόν προτιμώ τη συμβίωση».

- Θα θέλατε ένα παιδί;

«Αν στο μέλλον έχω την οικονομική ευχέρεια, ναι, γιατί όχι; Πιστεύω πως θα ήμουν καλός γονιός. Εχει ο Θεός. Αν και φοβάμαι πως θα ήμουν πολύ αυστηρή».

- Δηλαδή;

«Τι; Να μου χτυπήσουν την πόρτα και να μου πουν, το παιδί σας είναι στο τμήμα; Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω!»

«Δεν θέλω άλλα όνειρα»

- Η ταινία θίγει με απρόσμενο τρόπο και το θέμα της αιμομειξίας. Θεωρείτε ότι η σχέση γονιών-παιδιών έχει και κάτι το ερωτικό;

«Πολλές φορές ναι. Αλλά δεν είμαι εγώ αυτή που το λέει πρώτη. Εχουν υπάρξει και οι αρχαίοι. Ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης, όπως φαίνεται και στην ταινία».

- Από την εμπειρία σας, πιστεύετε πως μια τρανσέξουαλ, σήμερα, μπορεί να αποφύγει τη Συγγρού;

«Είναι δύκολο, αλλά πιστεύω πως τώρα πια, ναι, μπορεί. Ελπίζω μια μέρα να μπορούν οι τρανσέξουαλ να δουλέψουν σε μια τράπεζα ή σε μια δημόσια υπηρεσία. Αλλά από προκαταλήψεις άλλο τίποτα. Η άλλη είναι γυναίκα και δεν την παίρνουν στη δουλειά διότι είναι 130 κιλά! Πάντως, γνωρίζω πολλές τρανσέξουαλ που έχουν δικά τους μαγαζιά. Αν και εγώ προσωπικά υπάλληλος δεν θα ήθελα να είμαι».

- Τώρα τι δουλειά κάνετε;

«Είμαι συνεταίρος σε ένα συνοικιακό κομμωτήριο. Ομως ελπίζω σύντομα να μπορώ να βγάζω περισσότερα με τη ζωγραφική μου και τις κατασκευές μου».

- Αλλα όνειρα;

«Ο,τι ονειρεύτηκα μέχρι τώρα το έχω κάνει. Ημουν τυχερή και ευγνώμων. Δεν θέλω να κάνω άλλα όνειρα».

- Ποιο είναι το πιο ακραίο πράγμα που έχετε κάνει;

«Αυτό που είμαι!» *


Transsexual NEWS - Κινηματογράφος

Πηγή : Ελευθεροτυπία - στο ένθετο «Επτά»    Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009       

******************************************************************
.



Μπέττυ : Γιατί απήγαγα τον Κώστα Ταχτσή


 Greece Flag Ελλάδα : Πέμπτη , 7 Μαίου 2009


( Τελευταία ενημέρωση: 7/05/2009 21:43 )



Μπέττυ: Γιατί απήγαγα τον Κώστα Ταχτσή

Μπέττυ Βακαλίδου: «Ο Ταχτσής ήθελε να είναι ο μόνος ομοφυλόφιλος συγγραφέας στην Ελλάδα»


 

 
 
Του Δημήτρη Αγγελίδη

(Έψιλον, 26/4/09)

Στις αρχές της δεκαετίας του 80, το αυτοβιογραφικό βιβλίο της «Ο Καπετάνιος της Ψυχής μου» (ξανακυκλοφόρησε το 2007) συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας, μια μήνυση για παραβίαση του νόμου περί ασέμνων και πολλούς αναγνώστες, που το έφεραν πρώτο στη λίστα των πωλήσεων για μήνες. Η Μπέττυ αφηγούταν τα πρώτα της ερωτικά σκιρτήματα ως ομοφυλόφιλο αγόρι στην ελληνική επαρχία, την ηρωική έξοδο από την οικογένεια στα δεκαπέντε, τις περιπλανήσεις της στον κόσμο, τις περιπέτειές της στα πεζοδρόμια της Συγγρού και στους οίκους ανοχής Αθήνας και επαρχίας.

Μερικά χρόνια πριν, είχε πρωταγωνιστήσει με μια ομιλία της στην συγκέντρωση του νεοιδρυθέντος Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας στο θέατρο Λουζιτάνια, εναντίον ενός σκληρού νόμου περί αφροδισίων που ουσιαστικά απαγόρευε την πορνεία και την ομοφυλοφιλία. Εκεί αποκάλυψε ότι ο Κώστας Ταχτσής, που αντιδρούσε στην ίδρυση του ΑΚΟΕ, ήταν ο ίδιος ομοφυλόφιλος και τραβεστί.

Μέσα στο 1980, η Μπέττυ κυκλοφόρησε επίσης μια αυτοβιογραφική ταινία και το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο «Πόσο πάει;» με τέσσερις σύντομες ιστορίες τραβεστί. Το βιβλίο αυτό ξανακυκλοφορεί τώρα από τις εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης, με ένα επιπλέον κεφάλαιο, όπου η Μπέττυ περιγράφει πώς στις 30 Ιουλίου του 1981 απήγαγε μαζί με δύο γνωστούς της τον Κώστα Ταχτσή από τη γειτονιά του στο Λυκαβητό και τον άφησε δαρμένο και με σχισμένα ρούχα στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης. Το επεισόδιο είναι γνωστό σε όσους έχουν παρακολουθήσει την άγρια κόντρα Ταχτσή και Μπέττυς από εκείνα τα χρόνια. Τώρα όμως η Μπέττυ αποκαλύπτει ότι στη δίκη της υπόθεσης, που έγινε μετά το θάνατο του συγγραφέα, η αθώωσή της λόγω αμφιβολιών οφείλεται σε ψευδομαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης.

Γιατί αποκάλυψες τώρα όσα συνέβησαν;

Γιατί έχουν παρέλθει τα χρονικά όρια και τα αδικήματα έχουν παραγραφεί. Έχω πια ατιμωρησία. Και γιατί είναι μια πολύ ωραία ιστορία, που δείχνει ότι κατάφερα να ξεφύγω από ένα σύστημα που με ποδοπατούσε.

Τι συνέβη λοιπόν με τον Ταχτσή;

Ήταν ένας πολύ κακός άνθρωπος. Μόλις πήγε να δημιουργηθεί το Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλοφίλων Ελλάδας, λειτούργησε αντιδραστικά. Επειδή ήταν στα μέσα και στα έξω, έπαιρνε τους δημοσιογράφους του τηλέφωνο, έστελνε επιστολές και δελτία τύπου εναντίον του ΑΚΟΕ και λοιδωρούσε τις τραβεστί. Κάποια στιγμή η κόντρα προσωποποιήθηκε. Μόλις είδε ότι το βιβλίο μου ήταν για μήνες πρώτο στα μπεστ σέλερ, πάνω από τη Γιαγιά μου την Αθήνα, και ότι η αυτοβιογραφική μου ταινία πήγαινε καλά, άρχισε να με συκοφαντεί. Έβαζε όρους στους δημοσιογράφους να μην γράφουν για μένα, με απέκλειε από έντυπα. Έκανα προσπάθειες να τον πλησιάσω, να του εξηγήσω, δεν καταλάβαινε Χριστό. Μετά από λίγο, είχα μια πρόταση να παίξω στο θέατρο και άρχισα πρόβες. Το έκανα με μεγάλη λαχτάρα. Ο παραγωγός ήταν σύντροφος της Έλλης Λαμπέτη, ο σκηνοθέτης ήταν γνωστός της Ειρήνης Παπά. Ο Ταχτσής τους ήξερε και τους ασκούσε φοβερές πιέσεις να μη με βάλουν στην παράσταση. Τότε, λοιπόν, λίγο πριν την πρεμιέρα, αποφάσισα να του δώσω ένα μάθημα.

Τι έκανες;

Με την βοήθεια δύο φίλων μου, ενώ επέστρεφε στο σπίτι του στον περιφερειακό του Λυκαβητού γύρω στις 3 το πρωί από πιάτσα, τον πιάνουμε και τον βάζουμε στο αυτοκίνητο. Διασχίζουμε το Κολωνάκι και την Ηρώδου του Αττικού. Σημειολογικά έχει ενδιαφέρον γιατί σ'αυτή την περιοχή έμεναν όλοι οι δικοί του κι εγώ τον είχα αιχμάλωτο. Κατεβαίνουμε τη λεωφόρο Συγγρού, βγαίνουμε στην παραλία και φτάνουμε στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης. Τον κάθησα σ'ένα βραχάκι, εγώ ανέβηκα σ'ένα ψηλότερο. Αφού του έβγαλα την περούκα και τον αποκαθήλωσα, του λέω: «λοιπόν, ήρωας και πλούσιος». Γιατί σε μια συνέντευξή του, αντικρούοντας τον Ζαν Ζενέ που είχε υποστηρίξει το βιβλίο μου εναντίον μιας μήνυσης που είχε δεχτεί ως άσεμνο, ο Ταχτσής μίλησε «περιττώματα της κοινωνίας» που γράφουν ένα «σκουπιδοβιβλίο», πάνε σ' ένα δικαστήριο και από κει φεύγουν «ήρωες και πλούσιοι».

Και μετά;

Τον αφήσαμε εκεί. Ήταν καλοκαίρι, τέλος Ιουλίου, και φορούσε ένα φορεματάκι απ'αυτά τα λίγο τουριστικά. Είχε μισοσκιστεί, η περούκα είχε βγει, το μακιγιάζ είχε φύγει. Του φέρθηκαν άσχημα τα παιδιά στη διαδρομή. Όσο αυτός φώναζε, αυτοί τον χτυπούσαν.

Δεν ήταν δυσανάλογη αντίδραση;

Νομίζω ότι δεν ήταν καθόλου υπερβολική μπροστά σ'αυτά που έκανε αυτός σ'έναν άνθρωπο που είχε περάσει τόσα στη ζωή του και προσπαθούσε να ορθοποδήσει χωρίς να εμποδίζει κανέναν, ίσα ίσα συνεισφέροντας σε μια κοινωνική ομάδα. Μην ξεχνάς ότι ήταν ένας άνθρωπος του συστήματος κι εγώ ήμουν ένας άνθρωπος του περιθωρίου. Δεν είχα άλλον τρόπο ν'αντιδράσω.

Πού αποσκοπούσες;

Πίστευα ότι θα έβαζε μιαλό και θα σταματούσε να με κακολογεί. Ή τουλάχιστον θα αισθανόμουν εγώ εντάξει που δεν υπέκυψα στον πόλεμο που μου έκανε ένας άνθρωπος τόσο κακός. Eγώ δεν ήμουν καριερίστα συγγραφέας ή ηθοποιός. Δεν με ενδιέφερε αν δεν μου ξαναέβγαζαν βιβλία ή αν δεν ξαναέπαιζα στο θέατρο. Όχι όμως να μου το αποκλείσει αυτός, χρησιμοποιώντας τέτοιες μεθόδους.

Βέβαια εσύ είχες αποκαλύψει δημοσίως στην πρώτη συγκέντρωση του ΑΚΟΕ στο θέατρο Λουζιτάνια ότι ο Ταχτσής έκανε το βράδυ πιάτσα ως τραβεστί.

Πώς να μην αποκάλυπτα ότι ο άνθρωπος που έστελνε δελτία τύπου και απέτρεπε τον κόσμο από το να έρθει στη συγκέντρωση ήταν ο ίδιος τραβεστί; Δεν συμφωνώ πάντα με το άουτινγκ, αλλά χρειάζεται σε ανθρώπους που ξέρουμε ότι είναι ομοφυλόφιλοι και βγαίνουν και εναντιώνονται σε όποιες αλλάγές θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη ζωή των ομοφυλόφιλων και των τραβεστί.

Αργότερα, παραδέχτηκες δημοσίως την απαγωγή.

Είχε βγει κι έλεγε ότι τον κυνηγούσε η μαφία των τραβεστί με αρχηγό εμένα και την Αλόμα. Με πήρε ένας δημοσιογράφος και με ρώτησε: «είναι αλήθεια αυτά που λέει ο Ταχτσής»; Και είπα «βεβαίως και είναι αλήθεια». Και έστειλα δελτίο τύπου και εξήγησα τους λόγους. Δεν μ'αρέσει να κρύβομαι στη ζωή μου.

Συναντηθήκατε;

Συναντηθήκαμε τρεις φορές μαζί με τους δικηγόρους μας γιατί μου έκανε μήνυση. Μου είπε ότι θα την αποσύρει αν παραδεχόμουν δημοσίως ότι το βιβλίο μου δεν το είχα γράψει εγώ, αλλά ο Ανδρέας Βελισσαρόπουλος, ο ιδρυτής του ΑΚΟΕ, με τον οποίο είχε άσβεστο μίσος. Γιατί πιστεύω ότι τελικά ο Ταχτσής ήθελε να είναι ο μόνος ομοφυλόφιλος συγγραφέας στην Ελλάδα. Του είπα ότι είτε του αρέσει είτε όχι, το βιβλίο το έγραψα εγώ.

Τι έγινε στο δικαστήριο;

Δεν ερχόταν στις δίκες. Το τελικό δικαστήριο έγινε μετά το θάνατό του. Εκεί αισθάνθηκα άσχημα. Αν ήταν παρών, θα ήταν καλύτερα. Τώρα που τον σκότωσαν και δεν είχε βρεθεί ο δολοφόνος, θα ήταν βαρύ το κλίμα. Και το βράδυ πριν τη δίκη, βρήκα τελικά έναν δεύτερο μάρτυρα, έναν γνωστό μου που διηύθυνε μαζί με τη γυναίκα του ένα ξενοδοχείο στη Μακρυνίτσα του Πηλίου. Αυτός με μια πολύ καλή μου φίλη κατέθεσαν ψευδώς ότι το βράδυ της απαγωγής βρισκόμουν στο ξενοδοχείο του. Κι έτσι απαλλάχτηκα λόγω αμφιβολιών.

Γιατί δεν ανέλαβες την ευθύνη της πράξης σου;

Και να πάω φυλακή; Θα ήταν ένα χαζό δείγμα ηρωισμού. Ποιος ο λόγος, όταν μπορούσα να ξεγελάσω ένα σύστημα που επανειλημένα με τσαλάκωνε και με ποδοπατούσε εμένα και τους ομοίους μου, που δεν μου αναγνώριζε ποτέ το δίκιο μου μόνο και μόνο επειδή ήμουν τραβεστί; Άλλωστε θεωρούσα ότι είχα δίκιο. Γιατί ν'αφήσω ένα τέτοιο σύστημα να με τιμωρήσει για κάτι που δεν έχω μετανιώσει μέχρι σήμερα;

Έτσι όμως δεν καταλήγουμε στο νόμο της ζούγκλας;

Μα δεν είμαι τόσο τυφλός εκδικητής για όλα. Με τον καιρό έχω μαλακώσει. Είμαι πιο εγκρατής, απαντώ με επιχειρήματα και όχι με φωνές ή με ύβρεις. Αλλά μέχρι ενός σημείου. Αν δεν καταλαβαίνει ο άλλος, αν δεν υπάρχει κανένα σημείο συνεννόησης και εξακολουθεί η αδικία, θα επαναστατήσω. Όταν δεν βρίσκεις το δίκιο σου, η βία είναι η μόνη λύση.

Είναι;

Ναι, το πιστεύω. Λυπάμαι, αλλά έχω διαμορφώσει ένα δικό μου αξιακό σύστημα. Ας φρόντιζε ο κοινωνικός περίγυρος να λειτουργούσε αλλιώς και να μην μου εμφυτεύσει τέτοιες αξίες.

Τα βιβλία του Ταχτσή τα διαβάζεις καθόλου;

Διάβασα τότε το Τρίτο Στεφάνι, το ξαναδιάβασα και μετά το θάνατό του, διάβασα και τα άλλα βιβλία του. Είναι ωραία γραμμένα. Αν και το Τρίτο Στεφάνι φαίνεται λίγο παρωχημένο, αφορά μια συγκεκριμένη εποχή.

Τον θάνατό του πώς τον αντιμετώπισες;

Στενοχωρήθηκα βέβαια, αλλά στον ίδιο βαθμό που στενοχωρήθηκα για τις δεκάδες τραβεστί και ιερόδουλες που είχαν σκοτωθεί και συνεχίζουν να σκοτώνονται, χωρίς ο δολοφόνος τους να βρεθεί ποτέ. Δεν πιστεύω ότι ο νεκρός δεδικαίωται, κι ας βγήκαν μετά το θάνατό του τόσοι πολλοί και προσπάθησαν με χιλιάδες ψέμματα να τον ηρωοποιήσουν και να τον θεοποιήσουν.

Στον καλλιτέχνη δεν συγχωρoύμε κάποιες ιδιορρυθμίες στο χαρακτήρα;

Όχι, για μένα υπερισχύει ο άνθρωπος. Έχω λατρέψει στη ζωή μου αρκετούς καλλιτέχνες και στη συνέχεια τους έχω μισήσει γιατί έχω μάθει περιστατικά όπου ήταν απάνθρωποι, δεν είχαν έλεος. Για να μιλήσω για το λαϊκό τραγούδι, έχω μισήσει το Νότη Σφακιανάκη και το Σταμάτη Γονίδη, που είχαν δηλώσει ο ένας ότι δεν θέλει ομοφυλόφιλους στα μαγαζιά του και ο άλλος ότι τους πετάει έξω όταν έρχονται. Δεν μετράει για μένα αν έχουν πει και καλά τραγούδια. Κάνω κι ένα είδος μποϊκοτάζ. Δεν θα πήγαινα ποτέ να τους δω και εννοείται ότι δεν έχω πάρει ποτέ CD τους.

Πώς είναι σήμερα η κατάσταση στον χώρο των τραβεστί;

Υπάρχουν πολλά εμπόδια. Όταν τις καταλαβαίνουν έχουν μια αντιμετώπιση περίεργη. Στην ενοικίαση σπιτιού, σ'ένα πολύ ακριβό και σικάτο μαγαζί. Παλιά απαγορεύονταν παντού. Αυτά τα έχω σπάσει από πολύ νωρίς, πριν ακόμη γίνω γνωστή με το βιβλίο. Επίτηδες άνοιγα τέτοιες πόρτες, ένα εστιατόριο, ένα κλαμπ, ένα πολύ καλό κομμωτήριο. Δεν τους επέτρεπα να μη με δεχτούν. Τα τελευταία χρόνια με καλούν σε δεξιώσεις και εγκαίνια. Πηγαίνω σπάνια, μόνο και μόνο για να υπενθυμίζω, αν θέλεις, στην ιντελιγκέντσια αυτή ότι είμαστε κι εμείς εδώ.

Δεν αφήνεις τίποτα να πέσει κάτω, ε;

Δεν γίνεται διαφορετικά. Πρέπει να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις. Έτσι έχω εκπαιδευτεί από μικρό παιδί. Δεν απαιτώ ουτοπικά πράγματα, υπερβολές. Είμαι πολύ έντιμος πολίτης, υπόδειγμα εντιμότητας. Το καυχιέμαι. Αλλά όταν συναντώ τοίχο, δεν γίνεται να μην απαντήσω. Αλλιώς αισθάνομαι προσβεβλημένη, καταπιεσμένη, ότι εκμηδενίζεται η προσωπικότητά μου.

Είσαι αισιόδοξη ότι θ'αλλάξουν τα πράγματα;

Eίμαστε πολύ τυχεροί που είμαστε μέλη της ΕΕ. Κι επειδή έχουμε κάποιους ακτιβιστές που το πολεμούν, τα πράγματα θα προχωρήσουν. Θέλουν δεν θέλουν κάποιοι. Αλλά η ελληνική κοινωνία παραμένει βαθύτατα υποκριτική και στα όρια του ρατσισμού. Και μεγάλη ευθύνη έχει η τηλεόραση, όλοι αυτοί οι αστέρες, που σε κάθε ευκαιρία δείχνουν το ρατσισμό τους. Δείχνανε τις προάλλες στη Μενεγάκη τον εκπρόσωπο της Γερμανίας στη Γιουροβίζιον. Το σχόλιο της Μενεγάκη ήταν «σαν λίγο γλυκούλης μου φαίνεται αυτός, χαρωπός». Και δεν πετάχτηκε μία από τις ακκιζόμενες αδερφές του πάνελ να πει «Ελένη, μεγαλώνεις παιδιά, πώς το λες αυτό»; Όταν αυτοί διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, τι περιμένεις;

Εσύ δεν έχεις εμφανιστεί σε τέτοιες εκπομπές;

Από τις μεσημεριανές εκπομπές, μόνο στην Τατιάνα, κι εκεί με τους δικούς μου όρους, τους οποίους σεβάστηκε απολύτως. Μ'αρέσει να παρουσιάζονται τέτοια θέματα, γιατί το κοινό εξοικειώνεται και αυτό φέρνει θετικά αποτελέσματα. Αλλά πρέπει να γίνεται πολύ επιλεκτικά και με μεγάλη προσοχή. Στη Δρούζα, ας πούμε, έχω μηνύσει ότι δεν πρόκειται να πάω, και ας μ'έχει πάρει τόσες φορές τηλέφωνο. Γιατί πριν από χρόνια, ο Τρύφωνας Σαμαράς έχει πάρει στη δούλεψή του μια εγχειρισμένη τραβεστί. Όταν παντρεύτηκε η Δρούζα στο Ναύπλιο, πήγε ο Σαμαράς να τη χτενίσει μαζί με τη βοηθό του. Κάτι κατάλαβε η Δρούζα. Και τι του λέει; Ή τη διώχνεις τώρα ή φεύγεις κι εσύ, πριν καταλάβουν κάτι οι καλεσμένοι. Και την έδιωξε από την τελετή.

Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου πώς σου φάνηκαν;

Πολύ θα ήθελα να μην είχε σταματήσει όλο αυτό και ευτυχώς δεν έχει σταματήσει εντελώς. Όλο και σιγοβράζει και όλο και υπάρχουν κάποιες μικρές οργανώσεις που δίνουν δείγματα του τι μπορούν να κάνουν. Να διαλύσουν ακόμη περισσότερο μια χώρα εντελώς διαλυμένη.

Αυτό είναι το ζητούμενο;

Το ζητούμενο είναι ν'αλλάξουν τα πράγματα. Να αφυπνιστεί ο κόσμος. Ν' αντιδράσει. Γιατί οι περισσότεροι είναι αλλοτριωμένοι. Το βλέπω στο χώρο των ιερόδουλων. Υπάρχει ένας νόμος πολύ περιοριστικός για τους οίκους ανοχής, που πρέπει ν'αλλάξει. Τους είχα προτείνει την περίοδο των Oλυμπιακών να νοικιάσουμε μια σουίτα στη Μεγάλη Βρετάνια και να βγαίναμε τρεις γυμνές γυναίκες εκεί πάνω μ'ένα πανό. Τους είχα προτείνει ν'αλυσσοδεθούμε γυμνές στα δέντρα στη Βουλή. Δεν κάνουν όμως τέτοια εξτρεμιστικά, δεν μπορούν. Γιατί πολλές από αυτές έχουν σπίτι, οικογένεια, παιδιά και κρύβονται, ή άλλες δεν θέλουν να εκτεθούν. Αν όμως φοβάσαι τόσο πολύ την έκθεση, δεν μπορείς να κερδίσεις τίποτα.

Εσύ πώς και έγινες τόσο μαχητική;

Κατ' αρχήν ήταν οι περιστάσεις, το νομοσχέδιο κατά των αφροδίσιων που εκείνη την εποχή κρεμόταν σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω στο κεφάλι μας. Kατά δεύτερο λόγο, προέρχομαι από μια αριστερή οικογένεια. Μπορεί να έφυγα στα δεκαπέντε μου, αλλά πήρα κάποιες αρχές, ασχέτως αν μετά συνειδητοποίησα ότι μεγάλο μέρος της Αριστεράς είναι από τους μεγαλύτερους πολέμιούς μας.

Θα βγάλεις άλλο βιβλίο;

Έχω κάποια σχέδια, αλλά είμαι λίγο τεμπέλα. Δεν είμαι συγγραφέας καριέρας να γράφω με οκτάωρο. Kατάφερα να επιβιώσω μέσα από πολλές δυσκολίες και να βγω υγιής, σωματικά και πνευματικά, χωρίς να θολώνω το μυαλό μου με αλκοόλ ή ναρκωτικά. Αυτό θέλω να το απολαμβάνω, το ζητάω από τον εαυτό μου. Να ξαπλώνω στον καναπέ μου και να κοιτάζω την Ακρόπολη ατελείωτες ώρες. Να ταξιδεύω. Να κάθομαι και να τεμπελιάζω βρε αδερφέ, να μην κάνω τίποτα. Γίνομαι βέβαια κοινωνός όλων των προβλημάτων και συμμετέχω. Όμως, όσο μελό κι αν ακουστεί, κουράστηκα τόσο στη ζωή μου, που θέλω να απολαύσω πια αυτό που απέκτησα, την ισορροπία μου, τη ζωή μου.


Ποιος ήταν ο Κώστας Ταχτσής

Ακόμα και σήμερα, περασμένες δύο δεκαετίες, η ανεξιχνίαστη ακόμη δολοφονία του το βράδυ της 27ης προς την 28η Αυγούστου του 1988 δίνει τροφή για δημοσιογραφικές έρευνες και βιογραφίες.

Ο Κώστας Ταχτσής έκανε την εμφάνισή του στα ελληνικά γράμματα τη δεκαετία του '50, πριν κλείσει τα 25 του χρόνια (γεννήθηκε το 1927), με τρεις συλλογές ποιημάτων, τις οποίες αποκήρυξε, και άλλες δύο συλλογές ποιημάτων, που τον έβαλαν στη συντροφιά των λογοτεχνικών κύκλων της Αθήνας. Δεν του έφεραν όμως την πολυπόθητη αποδοχή και αναγνώριση, εν μέρει λόγω του χαρακτήρα του: τον θεωρούσαν εριστικό, αντιφατικό, μεγαλομανή, είρωνα.

Έφυγε να γυρίσει τον κόσμο (Ευρώπη, Αφρική, Αμερική, Αυστραλία), όπου συνέλαβε και άρχισε να γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα, το Τρίτο Στεφάνι, που εκδόθηκε το 1960. Ήταν αυτό το βιβλίο που τον καθιέρωσε στα ελληνικά γράμματα. Στη συνέχεια συμμετείχε στη σύνταξη του λογοτεχνικού περιοδικού Πάλι κι εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Τα ρέστα και το 1979 τη συλλογή αυτοβιογραφικών κειμένων Η γιαγιά μου η Αθήνα.

Κινούταν με άνεση στους λογοτεχνικούς και κοσμικούς κύκλους, όπως και στον κόσμο της νύχτας, όπου έκανε πεζοδρόμιο ως τραβεστί, δραστηριότητα που κρατούσε κρυφή, αν και είχε αποκαλύψει από νωρίς την ομοφυλοφιλία του. Είναι γνωστή η διαμάχη του με το Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας, που ιδρύθηκε το 1977 ως προσπάθεια οργάνωσης των ομοφυλόφιλων απέναντι στο νομοσχέδιο περί αφροδισίων που τους απειλούσε με συλλήψεις και εξορία, καθώς και της συμμετοχής των τραβεστί στο Κίνημα.

Η κόντρα του αυτή τού στοίχισε μια δημόσια αντιπαράθεση με το Ζαν Ζενέ, που αρνήθηκε να τον συναντήσει όταν ήρθε στην Ελλάδα προσκεκλημένος μελών του ΑΚΟΕ, και την ματαίωση των σχεδίων να γυριστεί ταινία το Τρίτο Στεφάνι από το Θόδωρο Αγγελόπουλο.

Απογοητευμένος, προσπάθησε να αποτινάξει τον τίτλο του συγγραφέα του ενός βιβλίου, γράφοντας το αυτοβιογραφικό Το Φοβερό Βήμα, το οποίο έμεινε ημιτελές, καθώς τον πρόλαβε η δολοφονία του.



Απόσπασμα από το βιβλίο της Μπέττυς Βακαλίδου «Πόσο πάει;» (εκδ. Πολύχρωμος Πλανήτης, Απρίλιος 2009)

[...]

Η ώρα περνούσε και η νευρικότητα των φίλων μου τους έκανε να καπνίζουν αρειμανίως, πετώντας τις γόπες στο πεζοδρόμιο, όπου άρχισαν να γίνονται σωρός. Ξαφνικά παρατηρώ πως μια κοντόχοντρη «γυναικεία» φιγούρα είχε εμφανιστεί από το πουθενά και πλησίαζε την πόρτα του σπιτιού, με το κλειδί στο χέρι. Προφανώς είχε παρκάρει πιο πάνω και βάδιζε ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα για να μην τον δουν οι γείτονες. Πριν προλάβει να στρίψει το κλειδί για να ανοίξει την πόρτα, οι φίλοι μου σαν αίλουροι, πετάχτηκαν έξω και ακινητοποιώντας τον σε δευτερόλεπτα τον έχωσαν στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Επιτέλους. Τον είχα στα χέρια μου.

[...]

«Οι διαφορές μας δε λύνονται έτσι Μπέττυ» φώναζε απεγνωσμένα την ώρα που άρχιζα να κατηφορίζω την λεωφόρο Συγγρού. Τη λεωφόρο στην οποία δούλευε ανά καιρούς και ο ίδιος. «Για ποιες 'διαφορές' μιλάει ο μαλάκας;» σκέφτηκα. Εγώ δεν είχα διαφορές μαζί του. Αυτός με πολεμούσε με νύχια και με δόντια και δε μπορούσα να βρω τρόπο να αντισταθώ. Πάτησα το γκάζι.

Βλέπω απ' τον καθρέφτη του αυτοκινήτου την τρομώδη αγωνία στα μάτια του. Εξακολουθούσε να φωνάζει, κατηγορώντας με ότι είμαι «αλήτης» και ότι θα με καταγγείλει στην αστυνομία. Λέω στο φίλο μου που καθόταν πίσω, δίπλα του, να βγάλει το φανελάκι του και να του κλείσει το στόμα για να μην ακούω άλλο τις φωνές του. Τότε άρχισε να με παρακαλάει να μην το κάνω γιατί δήθεν έχει άσθμα και μπορεί να πεθάνει. «Ωραία» του είπα. «Αρκεί να κόψεις τις φωνές».

[...]

Βγάζοντάς τον απ' το αυτοκίνητο, ένα ρημαγμένο ροζ τσουβάλι με ξανθιά περούκα, τον σέρνουμε προς τη θάλασσα όπου όλη την ημέρα κολυμπάνε ομοφυλόφιλοι και τραβεστί. Τον καθίζουμε κάτω, τα παιδιά του βγάζουν με χίλια ζόρια την περούκα γιατί ήταν κολλημένη με UHU στο κεφάλι του και λίγο αίμα αρχίζει να τρέχει. Τότε εγώ, ανεβαίνω σ' ένα βράχο και του λέω «Να 'μαι λοιπόν: 'Ήρωας και πλούσιος'. Έτσι δε με χαρακτήρισες;» Τον πλησιάζω και με τον δείκτη του δεξιού μου χεριού στη μύτη του, του λέω «Θα στην κόψω σύριζα αν δεν σταματήσεις να μου γαμάς τη ζωή.»

Πριν προλάβει να βγάλει άχνα, ήδη ανεβαίναμε προς το αυτοκίνητο εγκαταλείποντάς τον μόνο, δαρμένο, ματωμένο, έρμαιο του περιβάλλοντα χώρου, που είναι ποτισμένος με αγωνίες και χαρές ανθρώπων σαν κι αυτόν και σαν εμένα. Ανθρώπων που πολεμούσε με λύσσα, αν και ο ίδιος αποτελούσε μέρος τους.

Στο Ασκληπιείο Βούλας αφήνω τα παιδιά να πάρουν ταξί. Δεν τους ξαναείδα ποτέ και δε θυμάμαι καν τα ονόματά τους. Εγώ πάω στο σπίτι μου αφού πάρκαρα στο απέναντι βενζινάδικο. Ξημέρωνε πια όταν έπεφτα για ύπνο χωρίς την παραμικρή ενοχή. Αντίθετα ένοιωθα μια γαλήνη στην ψυχή και στο μυαλό μου, πιστεύοντας ότι έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω. Αυτό που μου έμαθαν να κάνω για να «επιζήσω». Μόνη, στην αγριότητα της ζωής και των κοινωνικών συνθηκών, μόνη στη ζούγκλα των ανθρώπων, όπου με πέταξαν πριν κλείσω τα 15 μου χρόνια.



Πηγή : Έψιλον - Ελευθεροτυπία    Hμερομηνία :     Κυριακή 26 Απριλίου 2009 -  

******************************************************************
.



Mauvais genre - Το λάθος φύλο


France Flag Γαλλία : Παρασκευή , 3 Απριλίου 2009


( Τελευταία ενημέρωση: 03/04/2009 05:38 )



Mauvais genre - Το λάθος φύλο




Ο Αξέλ Λεοτάρ γεννήθηκε γυναίκα το 1969. Από την ηλικία των 20 ετών είναι ακτιβιστής σε οργανώσεις διαφυλικών ενώ ξεκίνησε τη διαδικασία της φυλομετάβασης σε ηλικία 33 ετών. Σήμερα δουλεύει ως κοινωνικός λειτουργός, φωτογράφος αλλά και συγγραφέας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε στη Γαλλία το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο "Το λάθος φύλο" (Mauvais genre) που σε πολύ μεγάλο βαθμό στηρίζεται στις δικές του εμπειρίες ως τρανσέξουαλ. Η συνέντευξη που θα διαβάσετε δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού Tetu.

"Το λάθος φύλο" δεν είναι αυτοβιογραφία. Παρ'όλα αυτά έχεις πολλά κοινά με τον Γκαμπριέλ που είναι ο ήρωας του βιβλίου. Είσαι τρανς, φωτογράφος, άλλαξες φύλο στα 33...

Σε μεγάλο βαθμό είναι όντως η δική μου ιστορία. 'Εχω μπλέξει λίγο την πραγματικότητα με τη φαντασία, οπότε δεν είναι ολόκληρο το βιβλίο αυτοβιογραφικό. 'Hθελα πάνω από όλα να μιλήσω για την κοινότητα των διαφυλικών, τον κόσμο της πορνείας στο δάσος της Βουλώνης, αλλά και τους τρανς που έχουν ενταχθεί στην κοινωνία χωρίς προβλήματα...

Τί αλλάζει όταν κάποιος από γυναίκα γίνεται άντρας;

Ξαφνικά όλα γίνονται πιο εύκολα! Να βρεις δουλειά, να σου εμπιστευτούν μια θέση ευθύνης... Η γνώμη σου αποκτά πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα. Ακόμα και οι γυναίκες σε αντιμετωπίζουν πιο ευνοϊκά. Η εμπειρία μου με έκανε ακόμα πιο φεμινιστή σε σχέση με πριν!

Για ποιο λόγο έγραψες αυτό το βιβλίο;

'Εχω διαβάσει ό,τι έχει γραφτεί για το θέμα, αλλά μου φάνηκε ότι κανείς δεν αναφερόταν σε κάποια ζητήματα. Για παράδειγμα σε κανένα βιβλίο δεν είδα να μιλάνε για την υποχρεωτική στείρωση που επιβάλλεται στους διαφυλικούς. Για να μπορέσει να αλλάξει φύλο ληξιαρχικά ένας άντρας που γίνεται γυναίκα πρέπει να υποβληθεί σε αιδοιοπλαστική, παρά το γεγονός ότι δεν θέλουν όλες να υποβληθούν σε μια τέτοια εγχείρηση. Αντίθετα για τις γυναίκες που θέλουν να γίνουν άντρες η φαλλοπλαστική δεν είναι υποχρεωτική - για τον απλούστατο λόγο ότι οι γάλλοι χειρούργοι δεν ξέρουν πώς να την κάνουν! Τους αφαιρούν όμως τη μήτρα, τις σάλπιγγες και τις ωοθήκες. Μιλάμε για όργανα συνολικού βάρους 150 γραμμαρίων! Το βρίσκω πολύ σημαντικό ένας ετεροφυλόφιλος που δεν γνωρίζει γι'αυτό τό θέμα να μπορέσει να το διαβάσει.

Γράφεις λοιπόν για το μεγάλο κοινό;

Νομίζω ότι πρέπει να τα λέμε όλα και να τα κάνουμε προσιτά σε όσο το δυνατό περισσότερους. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να διαβάσει το βιβλίο ο μέσος αναγνώστης και όχι ως κάτι το ζοφερό ή το σκανδαλιστικό. Θέλω να μπορέσουν να φανταστούν ότι ο Γκαμπριέλ είναι ο γείτονάς τους. 'Η το παιδί τους. Αν ήταν το παιδί τους θέλω να αναρωτηθούν αν θα δεχόντουσαν να το αντιμετωπίζει με αυτό τον τρόπο το κοινωνικό περιβάλλον.

Προσεγγίζεις επίσης και το ζήτημα του HIV όσον αφορά τους διαφυλικούς.

Οι τρανς είναι η πιο ευάλωτη ομάδα του πληθυσμού σε σχέση με το HIV. 'Ενας στους δύο διαφυλικούς είναι οροθετικός ενώ ανάμεσα σε αυτούς που απασχολούνται στην μη καταγεγραμμένη πορνεία το ποσοστό φτάνει το 80%. Παραδόξως είναι και μία ομάδα για την οποία δεν έχει γίνει ποτέ καμία καμπάνια ενημέρωσης και καμία επιδημιολογική έρευνα. Είναι σαν να μην υπάρχουμε. Αντίθετα στα δημόσια νοσοκομεία υπάρχει ένα πρωτόκολλο αντιμετώπισης των διαφυλικών εξαιρετικά βίαιο.

Στο βιβλίο σου μιλάς για τα δημόσια νοσοκομεία αλλά και τις ιδιωτικές κλινικές. Μιλάμε για ένα σύστημα δύο ταχυτήτων;

Οι κλινικές προσπαθούν να τηρήσουν τις διαδικασίες που έχει θέσει η Διεθνής Ομοσπονδία για την Υγεία των Διαφυλικών και η οποία προβλέπει μάξιμουμ ψυχιατρική παρακολούθηση τριών μηνών. Το δημόσιο νοσοκομείο από την άλλη είναι ένα πραγματικό σφαγείο και πολλοί τρανς βγαίνουν από κει σακατεμένοι. Εκεί η ψυχιατρική παρακολούθηση διαρκεί έως και δύο χρόνια. Μόνο μετά από αυτό το τεράστιο χρονικό διάστημα καλείται να αποφανθεί ο ψυχίατρος αν ένα άτομο είναι πραγματικά διαφυλικό ή όχι για να ξεκινήσει την ορμονοθεραπεία.... Από την άλλη μεριά όταν κάποιος εγκληματίσει η ψυχιατρική παρακολούθηση δεν διαρκεί περισσότερο από ένα-δυο μήνες...

Τί πρέπει να αλλάξει;

Η ψυχιατρική παρακολούθηση δεν πρέπει να διαρκεί πάνω από τρεις μήνες. Μετά από αυτό το διάστημα θα πρέπει να ξεκινούν οι ορμονοθεραπείες και ταυτόχρονα να είναι δυνατή ληξιαρχικά η αλλαγή φύλου. Πρέπει να σταματήσουν οι στειρώσεις και οι υποχρεωτικές εγχειρήσεις. Είναι πρακτικές που θυμίζουν στρατόπεδα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Mε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ορατότητας των Διαφυλικών, όπως έχει οριστεί η 31η Μαρτίου.


Πηγή : Gay Super Hero Hμερομηνία δημοσίευσης: 30-03-09

******************************************************************
.



Η τρανσέξουαλ "θεά" της ιατρικής που αλλάζει το φύλο


 Turkey Flag Ηνωμένες Πολιτείες : Σάββατο , 14 Μαρτίου 2009


( Τελευταία ενημέρωση: 14/03/2009 16:25 )



Η τρανσέξουαλ "θεά" της ιατρικής που αλλάζει το φύλο



της Πόπης Παπαγεωργίου

Προσωπικά και επαγγελματικά επιτυχημένη η Μάρσι Μπάουερς κατάφερε να πραγματοποιήσει όλα όσα ονειρευόταν από τότε που θυμάται τον εαυτό της. Σήμερα, είναι μία από τις πιο διάσημες χειρουργούς γυναικολόγους της Αμερικής και επιτέλους ύστερα από χρόνια προσπαθειών γυναίκα! Ναι, η Μάρσι δεν γεννήθηκε γυναίκα αλλά έγινε με τη βοήθεια της επιστήμης. Της επιστήμης που αποφάσισε να υπηρετήσει πιστά και μέσω της οποίας έχει φέρει στον κόσμο δυόμισι χιλιάδες (2.500) μωρά και έχει βοηθήσει να αλλάξει η ζωή εκατοντάδων ανθρώπων. Η Δρ Μπάουερς είναι η πρώτη τρανσέξουαλ γυναικολόγος και μία από τις πρωτοπόρους στην αλλαγή φύλου στις Ηνωμένες Πολιτείες!

Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μινεσότα το 1986. Η φήμη της ως «καλός άνδρας γυναικολόγος» άρχισε να εξαπλώνεται σχετικά γρήγορα. Ομως, δεν ήταν αρκετό. Η Μάρσι πήγε στο Mt. San Rafael Hospital προκειμένου να μάθει τα μυστικά της αλλαγής φύλου από τον πρωτοπόρο του είδους στις ΗΠΑ δόκτορα Στάνλεϊ Μπάιμπερ, ο οποίος είχε ήδη πραγματοποιήσει πάνω από πέντε χιλιάδες επεμβάσεις σε διάστημα τριών δεκαετιών. Τα κατάφερε περίφημα! Γι’ αυτό και όταν ο Μπάιμπερ υποχρεώθηκε να συνταξιοδοτηθεί λόγω ηλικίας στα ογδόντα του το 2003, της πρότεινε να τον αντικαταστήσει. Πριν φύγει από τη ζωή, η Δρ Μπάουερς του είχε προσφέρει την ικανοποίηση ότι δεν είχε κάνει λάθος που την εμπιστεύτηκε.

Οι επιτυχημένες χειρουργικές επεμβάσεις και η θετική της προσωπικότητα την έχουν κάνει ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα όχι μόνο του Τρινιτάντ, την πρωτεύουσα αλλαγής φύλου στον κόσμο, αλλά και της παγκόσμιας κοινότητας των τρανσέξουαλ, που ήδη τη θεωρεί ιστορική προσωπικότητα. Το έργο της έχει γίνει θέμα ντοκιμαντέρ, ενώ η ίδια έχει εμφανιστεί σε δεκάδες τηλεοπτικές εκπομπές και έχει παραχωρήσει πλήθος συνεντεύξεων.

Η 51χρονη Μάρσι πραγματοποιεί κατά μέσο όρο 131 αλλαγές φύλου τον χρόνο, δραστηριότητα που αποφέρει πάνω από δύο εκατομμύρια δολάρια έσοδα στο νοσοκομείο του Τρινιτάντ. Η αμοιβή της κυμαίνεται γύρω στα 20.000 δολάρια για τις επεμβάσεις MTF (από άνδρας, γυναίκα) και καλύπτει τα νοσοκομειακά έξοδα. 

Οι ασθενείς της, παρά την προετοιμασία, φθάνουν αγχωμένοι στο νοσοκομείο, ωστόσο παραδέχονται πως γρήγορα η χειρουργική δεινότητα της δόκτορος Μπάουερς σε συνδυασμό με την προσωπική της εμπειρία και την ευχάριστη προσωπικότητά της τους καθησυχάζουν. Τόσο στην ιστοσελίδα της www.marcibowers.com όσο και στα επεισόδια του ντοκιμαντέρ «Sex Change Hospital», που προβάλλεται στις ΗΠΑ και στη Βρετανία, οι ασθενείς υπογραμμίζουν πως χωρίς εκείνη το όνειρό τους δεν θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Οχι επειδή δεν υπάρχουν άλλοι γιατροί εξειδικευμένοι στην αλλαγή φύλου, αλλά γιατί η Μάρσι αντιμετωπίζει τον καθένα από αυτούς σαν να είναι μοναδικός.

Κάτι που θα διαπιστώσετε διαβάζοντας τη συνέντευξη που παραχώρησε τηλεφωνικά η Δρ Μπάουερς στην «Espresso».

Δρ Μπάουερς, πώς αισθάνεστε που γράφετε ιστορία στην επιστήμη σας, αλλάζετε τη ζωή εκατοντάδων ανθρώπων και εν τέλει κάνετε τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνει η φύση για να αισθάνονται αυτά τα άτομα καλά με την ταυτότητά τους;
Πραγματικά, το φορτίο είναι βαρύ. Ξέρω ότι με τη βοήθειά μου οι ασθενείς μου αλλάζουν ζωή. Γι’ αυτό και θέλω κάθε στιγμή να ξέρω ότι κάνω το σωστό. Πρέπει όμως να πω ότι παράλληλα είμαι πολύ περήφανη που βοηθάω για να αποκτήσει κάποιος την ταυτότητα που του ταιριάζει και με την οποία αισθάνεται άνετα.

Πόσα χρόνια διαρκεί η προετοιμασία των ατόμων που θέλουν να αλλάξουν φύλο;

 Η ένωση World Professional Association for Transgender Health (www.wpath.org) έχει ορίσει ένα πρωτόκολλο για την προετοιμασία των ασθενών που πάσχουν από διαταραχή ταυτότητας φύλου (GID). Μεταξύ άλλων πρέπει να έχουν υποβληθεί σε ορμονοθεραπεία για έναν χρόνο, να έχουν ζήσει τουλάχιστον έναν χρόνο ως κορίτσι ή αγόρι, ανάλογα με την ταυτότητα που θέλουν να αποκτήσουν, να έχουν κάνει ψυχοθεραπεία, να έχουν ειδοποιήσει τον εργοδότη τους και να έχουν μιλήσει με την οικογένειά τους. Συνήθως, η μετάβαση από τη μία ζωή στην άλλη διαρκεί περίπου δύο με τρία χρόνια και σπανιότερα λίγο περισσότερο από έναν χρόνο.

Πότε θεωρείτε πετυχημένη μια επέμβαση αλλαγής φύλου και πόσο χρόνο χρειάζεται το σώμα για να προσαρμοστεί σε αυτήν;


Οπως κάθε επέμβαση έτσι και αυτή θεωρείται πετυχημένη όταν όλα τα όργανα λειτουργούν σωστά. Εννοώ ότι τα νέα γεννητικά όργανα θα πρέπει να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούν και στα άτομα τα οποία δεν έχουν κάνει αλλαγή φύλου, για παράδειγμα, ο ασθενής θα πρέπει να βιώνει τον οργασμό.

Το ποσοστό επιτυχίας εδώ στο Mt. San Rafael Hospital είναι πολύ υψηλό και αγγίζει το 95%, ιδιαιτέρως στις επεμβάσεις MTF, δηλαδή στην αλλαγή φύλου από άνδρα σε γυναίκα.

Δουλεύουμε πλέον εντατικά και στη βελτίωση των αποτελεσμάτων στην αντίστροφη διαδικασία. Μέχρι τώρα, έχουμε καταφέρει να δημιουργούμε λειτουργικό μικρό πέος σε γυναίκες που άλλαξαν φύλο, ωστόσο πρέπει να βελτιώσουμε περαιτέρω τα αποτελέσματά μας. Κατά μέσο όρο οι ασθενείς χρειάζονται έναν χρόνο για να προσαρμοστούν πλήρως στις αλλαγές που γίνονται στο σώμα τους.

Φαντάζομαι ότι η επέμβαση αλλαγής φύλου είναι μια διαδικασία που στοιχίζει χιλιάδες ευρώ. Σε τι ύψος κυμαίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες;


Περίπου στα εξήντα έως ογδόντα χιλιάδες δολάρια, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις που πρέπει να γίνουν πολλές αισθητικές επεμβάσεις το κόστος μπορεί να είναι μεγαλύτερο. Ενδεικτικά να σας πω ότι η κολποπλαστική κοστίζει είκοσι χιλιάδες δολάρια, στα οκτώ χιλιάδες δολάρια φθάνει η μαστεκτομή, σε αισθητικές επεμβάσεις θα ξοδευτούν κατά μέσο όρο δεκαπέντε χιλιάδες δολάρια. Σίγουρα, το κόστος είναι υψηλό. Ωστόσο, ένα διαφυλικό άτομο προτίθεται να το διαθέσει προκειμένου να αποκτήσει την αληθινή του ταυτότητα.

Γνωρίζετε άτομα που έχουν υποβληθεί σε αλλαγή φύλου και στη συνέχεια το μετάνιωσαν και επιδίωξαν να αλλάξουν ξανά φύλο;


 Μέχρι στιγμής, κανείς από τους ασθενείς μου δεν έχει εκφράσει τη δυσαρέσκειά του. Η αλήθεια είναι πως έχω ακούσει για διαφυλικά άτομα που το μετάνιωσαν, αλλά μιλάμε για εξαιρετικά μικρό αριθμό και κανένα από αυτά δεν άλλαξε ξανά φύλο. Εκτιμώ ότι σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπήρχε η κατάλληλη προετοιμασία ή πως η αλλαγή φύλου δεν έφερε την ευτυχία που περίμεναν τόσα χρόνια. Μερικές φορές, ξέρετε, οι υψηλές προσδοκίες που έχουμε για κάτι λειτουργούν αρνητικά. Εάν, για παράδειγμα, κάνεις την αλλαγή φύλου αλλά δεν είναι εύκολο να βρεις σύντροφο ή δεν μοιάζεις όσο θα ήθελες με γυναίκα ή άνδρα, τότε είναι μοιραίο να αντιμετωπίσεις εκ νέου προβλήματα ταυτότητας.


- Ευχαριστώ πολύ, γιατρέ.


 Κι εγώ. Ελπίζω να καταφέρω να έρθω σύντομα στην Ελλάδα.


«Βλέπω σαν αδελφή μου την πρώην σύζυγό μου»

- Σε παλαιότερο δημοσίευμα διάβασα πως θέλατε να υποβληθείτε σε αλλαγή φύλου από την ηλικία των δεκαεννέα ετών. Ωστόσο, παντρευτήκατε και αποκτήσατε και παιδιά. Τι σας οδήγησε σε αυτήν την προσωρινή αλλαγή σχεδίων;


Στην πραγματικότητα, γνώριζα ότι γεννήθηκα με το λάθος φύλο ήδη από την ηλικία των τριών τεσσάρων ετών. Τα διαφυλικά άτομα ξέρουν πολύ νωρίς ότι έχουν άλλη ταυτότητα από αυτήν με την οποία γεννήθηκαν. Στα δεκαεννέα μου επιχείρησα για πρώτη φορά να αρχίσω τη διαδικασία μετάβασης από το ένα φύλο στο άλλο. Ωστόσο, η έλλειψη υποστήριξης από την οικογένεια και οικονομικών πόρων ματαίωσαν τα σχέδιά μου. Επιπλέον, όπως όλοι οι άνθρωποι έτσι κι εγώ, προσπάθησα να ενταχθώ στο σύστημα ελπίζοντας πως κάνοντας οικογένεια ίσως αλλάξω γνώμη γι’ αυτό που θέλω να είμαι. Ευτυχώς όμως, ερωτεύτηκα και παντρεύτηκα μια σπουδαία και πανέξυπνη γυναίκα που στέκεται στο πλευρό μου μέχρι σήμερα. Ξέρετε, ήμουν έντεκα χρόνια παντρεμένη πριν ολοκληρωθεί η αλλαγή φύλου (σημ.: η Δρ Μπάουερς δεν έχει πάρει διαζύγιο από τη σύζυγό της, δηλώνει πως είναι σαν αδελφές και μαζί έχουν αποκτήσει τρία παιδιά).

Οταν μπαίνετε στο χειρουργείο, υπάρχουν φορές που αισθάνεστε ότι ξαναζείτε τη δική σας ιστορία;


Οχι. Ολα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Αισθάνομαι γυναίκα. Ούτε που περνάει πια από το μυαλό μου ότι κάποτε υπήρξα άνδρας. Οι ασθενείς μου έχουν τις δικές τους ιστορίες και παρ’ όλο που τους φροντίζω με αγάπη και πραγματικό ενδιαφέρον, παίρνω αποστάσεις, όπως κάνει κάθε γιατρός οποιασδήποτε άλλης ειδικότητας. Εξάλλου, έτσι μπορώ να βοηθήσω πιο αποτελεσματικά.


«Εχω χειρουργήσει ασθενείς ελληνικής καταγωγής»

- Υπάρχει κάτι στη ζωή σας που, εάν μπορούσατε, θα αλλάζατε;
 Ναι, θα ήθελα να ήμουν περισσότερο ευγνώμων προς τους ανθρώπους που με βοήθησαν όπως μπορούσαν την περίοδο της προετοιμασίας μου πριν υποβληθώ σε αλλαγή φύλου. Οφειλα να δείξω την ευγνωμοσύνη μου περισσότερο. Θα ήθελα να είχα διαχειριστεί διαφορετικά την όλη κατάσταση και να είχα εξηγήσει τι συμβαίνει δείχνοντας περισσότερη κατανόηση.

Πόσα άτομα έχετε βοηθήσει μέχρι σήμερα και ποια είναι τα κριτήρια για να δεχθείτε έναν ασθενή;
Εχω πραγματοποιήσει εξακόσιες αλλαγές φύλου από άνδρα σε γυναίκα και εκατόν πενήντα αλλαγές φύλου από γυναίκα σε άνδρα. Απορρίπτω μόνον όσους δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζει η ένωση WPATH. Να σημειώσω ότι οι περιπτώσεις ατόμων που καπνίζουν, έχουν πρόβλημα παχυσαρκίας ή άλλου είδους προβλήματα υγείας θεωρούνται δύσκολες και συχνά απορρίπτονται. Οι επιπλοκές που μπορεί να προκληθούν, για παράδειγμα, σε έναν ή μια καπνίστρια είναι σοβαρές.

Εχετε ασθενείς μόνο από την Αμερική;
Οχι, έχουμε την τύχη να μας εμπιστεύονται άνθρωποι από όλον τον κόσμο. Φέτος, για παράδειγμα, έχουμε προγραμματίσει επεμβάσεις με ασθενείς και από την Ευρώπη και συγκεκριμένα από τη Ρουμανία, τη Βρετανία και τη Γερμανία. Δεν έχω χειρουργήσει κάποιον Ελληνα, αλλά είχα ασθενείς ελληνικής καταγωγής. Εδώ θα ήθελα να σας πω ότι πολύ κοντά στο νοσοκομείο έχει δημιουργηθεί ξενώνας για τους ασθενείς μας που έρχονται από κάθε γωνιά του πλανήτη. Επειτα από κάθε επέμβαση και μόλις ο ασθενής αισθανθεί καλύτερα, διοργανώνουμε μια τελετή για να γιορτάσουμε τη νέα ταυτότητά του. Στη διάρκεια της τελετής ο ασθενής τοποθετεί μια καρφίτσα στον παγκόσμιο χάρτη σηματοδοτώντας τη χώρα καταγωγής του.  


Πηγή : Εspressonews.gr    
--------------------------------------------------------------------------------


Διαβάστε ακόμη

sofistis : Μια τρανσέξουαλ που τιμά τη σημερινή γιορτή της γυναίκας


******************************************************************

.



Μπέττυ : "Η νύχτα του '83 που απήγαγα τον Ταχτσή"


 The%20Gambia Flag  Ελλάδα : Τετάρτη , 11 Μαρτίου 2009


( Τελευταία ενημέρωση: 11/03/2009 18:10 )



"Η νύχτα του '83 που απήγαγα τον Ταχτσή"

1.3.2009

Εξομολογείται για πρώτη φορά δημοσίως το χρονικό της απαγωγής του Κώστα Ταχτσή που είχε κάνει το 1983. Η θρυλική τραβεστί της δεκαετίας του ’80 Μπέττυ μιλώντας αποκλειστικά στην «Espresso της Κυριακής» παρουσιάζει με τον δικό της γλαφυρό τρόπο το προφίλ του αδικοχαμένου συγγραφέα, που δολοφονήθηκε άγρια το 1988 από αγνώστους. Παράλληλα, εξηγεί πώς διοργάνωσε αυτήν την απαγωγή, που λίγοι μέχρι σήμερα γνωρίζουν.

«Αποφάσισα ότι αυτός ο άνθρωπος δεν θα με συγχύζει πλέον. Μαζί με δύο φίλους μου τον απαγάγαμε, τον πήγαμε στη Βουλιαγμένη και τον δείραμε…» αποκαλύπτει.

Αφορμή της συνέντευξης ήταν η βελτιωμένη επανέκδοση του παλιού της βιβλίου «Πόσο πάει», που θα κυκλοφορήσει σύντομα με τον νέο (χαρακτηριστικό) τίτλο «Πόσο πάει - Η απαγωγή του Κώστα Ταχτσή». Στο βιβλίο αυτό, που αφορά τη ζωή τεσσάρων τραβεστί, της Μινέλι, της Δυστυχίας, της Λόρεν και της Σορέλα, θα υπάρχει ένα ακόμα κεφάλαιο που θα αναφέρεται στο πώς απήγαγε η ίδια τον Κώστα Ταχτσή, αλλά και εκτενής αναφορά στον… άγνωστο πόλεμο που είχε μαζί του.

«Ηταν μία ανταγωνιστική σχέση από την πλευρά του, επειδή ένιωθε ότι έτριζε η καρέκλα του» τονίζει με έμφαση, ενώ δεν διστάζει να τον αποκαλέσει «δύστροπο και κακό άνθρωπο» συμπληρώνοντας: «Ο Ταχτσής μισούσε τις τραβεστί αν κι εκείνος έκανε πιάτσα ως τραβεστί-πόρνη…». Παρά την πολύ κακή σχέση που είχε μαζί του (από τότε που κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο μέχρι το άσχημο τέλος της ζωής του), δηλώνει: «Δεν χαίρομαι για τον αποτρόπαιο θάνατό του». Τολμά δε να εκφράσει την άποψή της για το ποιος και γιατί μπορεί να τον σκότωσε…

Η Μπέττυ, που εδώ και πολλά χρόνια είναι «εγχειρισμένη» και ζει μια ήσυχη ζωή χωρίς να εκπορνεύεται, καθώς δεν έχει οικονομικά προβλήματα, πριν από λίγες μέρες βρέθηκε στην Μπερλινάλε, όπου προβλήθηκε η νέα τααινία «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα στην οποία παίζει και η ίδια.

Συναντηθήκαμε σε cafe στον σταθμό του Μετρό στον Νέο Κόσμο, κοντά στο σπίτι της. Ντυμένη στα μαύρα, με απλό μακιγιάζ, ύφος καθόλου στημένο και προσποιητό, σε συνδυασμό με την επιβλητικά ήρεμη φωνή της, σου έδινε την εντύπωση ότι έχεις απέναντί σου μία chic κυρία και ένα κατασταλαγμένο άνθρωπο!

«Εχω περάσει πολλά στη ζωή μου. Ημουν παιδί της επαρχίας που στα δεκαπέντε του λόγω της ιδιαιτερότητάς του απογαλακτίστηκε από την οικογένεια και πήγε να βρει τον δρόμο του…» λέει, δίνοντας το στίγμα των επιλογών της στα δύσκολα χρόνια της εφηβείας της. Και προσθέτει: «Είμαι αυστηρή με τους άλλους και προπάντων με τον εαυτό μου. Ετσι έμαθα να ζω και να επιβιώνω. Είμαι του μωσαϊκού νόμου και κάτι παραπάνω. Οδόντα αντί οδόντος και οφθαλμόν αντί οφθαλμού… Ομως, είμαι δίκαιη. Οταν κάποιος πάει να σου κλείσει τον δρόμο με αθέμιτα μέσα, όπως συνέβη με τον Ταχτσή, τότε δεν καταλαβαίνω τίποτα…».

Από τότε που η Μπέττυ έβγαλε το πρώτο της βιβλίο βρισκόταν σε μια διαρκή κόντρα με τον Κώστα Ταχτσή: «Με προσέβαλε όταν συναντιόμασταν και απειλούσε όλους τους ανθρώπους που με στήριζαν με σκοπό να με εξαφανίσει...».

- Τι πρόβλημα είχε ο Κώστας Ταχτσής μαζί σας;
Κατ’ αρχάς, αντιδρούσε στη δημιουργία του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας, του γνωστού ΑΚΟΕ, που ξεκίνησε μετά τη Μεταπολίτευση. Νόμιζε ότι οι τραβεστί θα ηγηθούν του κινήματος και άρχισε να απειλεί θεούς και δαίμονες... Σε συνεντεύξεις του και σε άρθρα του κατηγορούσε τους ομοφυλόφιλους και τους τραβεστί. Ολα αυτά με εξαγρίωναν γιατί ανακάλυψα ότι και ο ίδιος ήταν τραβεστί. Και δη τραβεστί-πόρνη, αφού έκανε πιάτσα στα στενά της οδού Αθηνάς και στη λεωφόρο Συγγρού…

Αυτό δεν το γνώριζε ο πολύς κόσμος, γιατί φυσικά δεν το έλεγε δημόσια, ωστόσο οι στενοί του φίλοι το ήξεραν. Πήγαινε στη Μελίνα και σε άλλους φίλους του και τους εξιστορούσε τις περιπέτειές του την προηγούμενη βραδιά ως τραβεστί…
Οταν έβγαλα λοιπόν το πρώτο μου βιβλίο, το «Μπέττυ», ο Ταχτσής έγινε απαράδεκτα ανταγωνιστικός και άρχισε να αντιδρά πολύ επιθετικά απέναντί μου. Με συναντούσε σε διάφορες συγκεντρώσεις και με ειρωνευόταν με ατάκες όπως: «Ποιος σε κουβάλησε εδώ, χρυσό μου;». Είχα μπει στο στόχαστρό του. Εφτανε στο σημείο να «ξεφωνίζει» όλους όσοι εκφράζονταν θετικά για εμένα. Ακόμα και έναν καθηγητή Πανεπιστημίου τον ξεφώνισε στο Κολωνάκι επειδή είχε αναφερθεί με καλά λόγια στο βιβλίο μου υποστηρίζει και προσθέτει:
Οταν γυρίστηκε σε ταινία το πρώτο βιβλίο μου και ειδικά όταν έβγαλα και δεύτερο βιβλίο, το «Πόσο πάει», άρχισε να μου κάνει έναν απίστευτο πόλεμο. Τηλεφωνούσε στους δημοσιογράφους που μου έκαναν συνέντευξη και τους έβριζε πατόκορφα...

- Γιατί τέτοιος πόλεμος εναντίον σας ;
Πιστεύω ότι ήθελε να έχει το μονοπώλιο ενός συγγραφέα - πόρνης - τραβεστί… Με είδε σαν απειλή! Αντιλήφθηκε ότι ήμουν σοβαρό άτομο και όχι κάποια τρελή τραβεστί που ακκιζόταν και έκανε διάφορες γελοιότητες, με αποτέλεσμα να νιώσει ότι τρίζει η καρέκλα του. Αυτό ήταν λάθος του. Το βιβλίο του «Το τρίτο στεφάνι» είναι ένα πολύ καλό λογοτεχνικό έργο. Εγώ, πάλι, δεν πιστεύω ότι κάνω λογοτεχνία. Απλώς, γράφω ντοκουμέντα γύρω από τη ζωή μου. Αυτός ο πόλεμος εναντίον μου βρήκε ανταπόκριση, αφού σιγά σιγά αποκλειόμουν από κάποια Μέσα. Μέχρι που έμαθα ότι είχε ξεσηκώσει όλον τον κόσμο για να μην παίξω σε ένα θεατρικό έργο, το «Πρόσωπα φυσικά κι αλλόκοτα». Τηλεφωνούσε στην Ελλη Λαμπέτη, που ήταν φίλη με τον θεατρικό παραγωγό, στην Ειρήνη Παπά, που ήταν φίλη με τον σκηνοθέτη, στη Δέσπω Διαμαντίδου και σε πολλούς άλλους για να μην παίξω στην παράσταση. Ε, τότε ήταν που ένιωσα ότι ξεχείλισε το ποτήρι...

- Και έτσι φτάσατε στην απαγωγή του…
Δεν πήγαινε άλλο! Ο Ταχτσής ήταν πολύ δύστροπος και κακός άνθρωπος. Δεν είχε φίλους και όλοι αυτοί που βγαίνουν τώρα και λένε καλά λόγια το κάνουν γιατί «ο αποθανών δεδικαίωται». Ε λοιπόν, εγώ λέω τα πράγματα με το όνομά τους και δεν το πιστεύω αυτό! Τότε αποφάσισα ότι αυτός ο άνθρωπος δεν θα με συγχύζει πλέον και δεν θα ταράζει την ηρεμία και την πορεία μου. Ηθελα να τον εκδικηθώ, να τον δείρω... Και μια βραδιά του 1983 μαζί με δύο φίλους μου τον περιμέναμε έξω από το σπίτι του. Ηρθε τα ξημερώματα. Τον άρπαξαν οι φίλοι μου, τον έβαλαν στο αυτοκίνητό μου και τον πήγαμε στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης. Τον βάλαμε να καθίσει σε ένα βραχάκι κι εγώ ανέβηκα σε ένα άλλο βραχάκι πιο ψηλά από εκείνον. Κι επειδή στο παρελθόν με είχε κατηγορήσει δημόσια για το βιβλίο μου λέγοντας «ασήμαντα άτομα που γράφουν πορνογραφήματα και γίνονται ήρωες και πλούσιοι», του απευθύνω τον λόγο στην κατάσταση που ήταν τώρα δείχνοντάς με: «Λοιπόν, και ήρωας και πλούσιος!». Πήγα κοντά του και τον απείλησα ότι θα του κόψω τη μύτη, αν συνεχίσει να τηλεφωνεί και να βρίζει όσους μου παίρνουν συνέντευξη... Τελικά, τον παρατήσαμε εκεί ξυλοδαρμένο και χωρίς... περούκα!

Η Μπέττυ ισχυρίζεται ότι η απαγωγή του «μαθεύτηκε εντός των τειχών του καλλιτεχνικού και πνευματικού κόσμου, με αποτέλεσμα ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος να διακόψει τη συνεργασία του με τον Ταχτσή και να μη γυρίσει την ταινία που βασιζόταν στο “Τρίτο στεφάνι”». Αρχικά ο συγγραφέας δεν της έκανε μήνυση για το περιστατικό της απαγωγής. Υστερα από καιρό όμως η Μπέττυ… ομολόγησε την ενοχή της (μέσω ενός δελτίου Τύπου με σκοπό να στηρίξει την τραβεστί Αλόμα, που είχε έρθει σε διένεξη μαζί του) και τότε τη μήνυσε.



«Ο Ταχτσής δεν ήρθε ποτέ σε κανένα δικαστήριο…» θυμάται η Μπέττυ. «Προσπάθησα να τον πλησιάσω, αλλά δεν μου είχε εμπιστοσύνη… Το 1988 λοιπόν έμαθα ότι τον σκότωσαν και στενοχωρήθηκα. Το γράφω και στο βιβλίο μου αυτό. Πίστευα ότι κάποτε θα τα βρίσκαμε, ο χρόνος θα μείωνε τις μεταξύ μας αποστάσεις. Μπορεί να έχω κάνει πολλά στη ζωή μου και να κάνω και άλλα τόσα, αν κάποιος μου φέρεται άδικα και άσχημα, αλλά δεν θα έφτανα ποτέ στον θάνατο. Εχω παιδευτεί πολύ στη ζωή μου. Η ανθρώπινη ζωή για μένα είναι κάτι πολύ σημαντικό»!


«ΙΣΩΣ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΠΗΔ... ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΒΓΑΛΕ ΕΚΤΟΣ ΕΑΥΤΟΥ»

- Εχετε σκεφτεί ποιοι μπορεί να το δολοφόνησαν;
Ο Ταχτσής φορούσε κορσέ στο χρώμα του δέρματος, στον οποίο είχε ράψει …τρίχες για να φαίνεται σαν αιδοίο, με σκοπό οι πελάτες του να πιστεύουν ότι ήταν γυναίκα… Λένε ότι τον δολοφόνησε κάποιος πελάτης που αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν αληθινή γυναίκα αλλά τραβεστί. Μπορεί να είναι κι έτσι. Νομίζω ότι έπεσε θύμα κάποιου που δεν τα βρήκε μαζί του είτε στα λεφτά είτε γιατί κατά την επαφή τους τον ενόχλησε κάτι. Γιατί ποιος μου λέει ότι ο Ταχτσής δεν θέλησε να… πηδήξει κάποιον και τον έβγαλε εκτός εαυτού; Ξέρω ακόμα ότι έβγαινε για δουλειά ενώ είχε πάρει χάπια και παράλληλα πως, όταν ήταν εκτός εαυτού, έπινε και πολλά ούζα. 

Σημασία έχει ότι τον δολοφόνησαν. Δεν είναι ο μοναδικός στον χώρο των τραβεστί που έχει δολοφονηθεί! Αλλωστε, η ζωή μιας τραβεστί και μιας πόρνης είναι πολύ επικίνδυνη. Μπαίνοντας σε ένα αυτοκίνητο, την «καθαρίζεις» με ένα μαχαίρι, της δίνεις μια κλοτσιά, την πετάς έξω από το αυτοκίνητο και φεύγεις…


ΘΕΑΤΡΟ, ΣΙΝΕΜΑ, ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ, ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΣ ΑΝΟΧΗΣ!

Η Μπέττυ (Ελισάβετ Βακαλίδου) είναι η πρώτη τραβεστί που έγινε διάσημη. Μετά τη Μεταπολίτευση πρωτοστάτησε (μαζί με τους δηλωμένους ομοφυλόφιλους-αγωνιστές Ανδρέα Βελισσαρόπουλο και Λουκά Θεοδωρακόπουλο) στη δημιουργία του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας.

Αντιστάθηκε ενεργά στη δημιουργία ενός νόμου το 1975, που έστελνε τους ομοφυλόφιλους και τις τραβεστί στην… πυρά! Στην πρώτη φανερή συγκέντρωση των ομοφυλόφιλων και τραβεστί της Ελλάδας στο θέατρο «Λουζιτάνια» είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Το 1980 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της («Μπέττυ») και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από πουριτανούς της εποχής. Το βιβλίο της χαρακτηρίστηκε «άσεμνο» και δικάστηκε γι’ αυτό. Μέσα από την προβολή που είχε το θέμα κέρδισε μεγάλη δημοσιότητα και οι πωλήσεις του έφθασαν στα ύψη.

Η αυτοβιογραφία της γυρίστηκε σε ταινία από τον Δημήτρη Σταύρακα και απέσπασε καλές κριτικές και βραβεία στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Δράμας και Λάρισας. Εχει μάλιστα πάρει μέρος και σε ταινία ενός από τους ηγέτες του γαλλικού σινεμά, του Ζαν Ζενέ, που γυρίστηκε στην Ελλάδα.

Το ’83 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο «Πόσο πάει» και την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στο θεατρικό «Πρόσωπα φυσικά κι αλλόκοτα» σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου, με την Ντίνα Κώνστα και τον Μάνο Τσιλιμίδη (ανέβηκε στα θέατρα «Αθηνά» και «Σούπερ σταρ»).

Το ’84 έκανε εγχείρηση διόρθωσης φύλου, έμεινε στο Βερολίνο για δύο χρόνια και το 1986 μετακόμισε στα Χανιά, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια έχοντας ανοίξει τον δικό της οίκο ανοχής. «Στα Χανιά έχω τις καλύτερες αναμνήσεις της ζωής μου. Είναι η ωραιότερη πόλη της Ελλάδας με τον καλύτερο κόσμο» υποστηρίζει.

Στη συνέχεια, «περιπλανήθηκα σε Πάτρα, Βόλο, Ρόδο και Λάρισα». Από το 2000 ζει στην Αθήνα και δεν εργάζεται. «Εχω εξασφαλίσει τα… υπόλοιπα γηρατειά μου» τονίζει γελώντας.

Στην προσωπική της ζωή έχει κάνει μακροχρόνιους δεσμούς. Με όλους τους πρώην συντρόφους της διατηρεί άριστες σχέσεις, αλλά τα τελευταία χρόνια δεν είναι ερωτευμένη. Φέτος έπαιξε στη «Στρέλλα» που προβλήθηκε πρόσφατα στην Μπερλινάλε. Πρωταγωνιστεί η νεαρή τραβεστί Μίνα Ορφανού, ενώ η Μπέττυ υποδύεται μια ηλικιωμένη τραβεστί που την έχει υπό την προστασία της. «Λόγω του ανατρεπτικού της θέματος, η ταινία, που πήρε διθυραμβικές κριτικές στο εξωτερικό, όταν προβληθεί στη χώρα μας, θα προκαλέσει πολλές αντιδράσεις…» μας λέει.

Θαυμάζει τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο, γιατί «άλλαξε την οπτική των Ελλήνων απέναντι στους Ελληνες ομοφυλόφιλους» και τον παρομοιάζει με τον «Μilk», τον Αμερικανό gay ήρωα της (οσκαρικής) ομώνυμης ταινίας.


ΑΛΚΙΝΟΟΣ  ΜΠΟΥΝΙΑΣ
ΦΩΤ.: ΗΛΙΑΣ  ΚΟΥΤΟΥΛΟΓΕΝΗΣ



 
Πηγή : Espresso   - ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΤΥΠΟΣ ΑΕ.

******************************************************************

.



πίσω πάνω

 

Ποιοί Είμαστε ~ Διαφημιστείτε ~ Όροι και Ευθύνες ~ Χάρτης Σελίδας ~ Επικοινωνία
πίσω πάνω