Το πρώτο Ελληνικό Transsexual Portal σας καλωσορίζει !!!
Προφίλ | Όροι χρήσης | Άρθρα | Forum | Chat | Αγγελίες | Βιβλίο Επισκεπτών
Site map
Αρχική σελίδα
 TRANSSEXUAL NEWS
 
ΕΝΟΤΗΤΕΣ
Η άποψη του Transs.gr
Σύντομο σχόλιο από το transs.gr
Συνεντεύξεις του transs.gr
Καταγγελίες του Transs.gr
Απόψεις
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών
Trans Διεκδικήσεις
Transgender day of Remembrance
Ομάδα Αλληλοβοήθειας
Ψυχολογική Υποστήριξη
Trans Προσωπικότητες
Trans Συγγραφείς
Trans Ποίηση
Trans Βeauties
TV - Video
Υγεία
Χρήσιμα tips
«Συμβουλές Ομορφιάς»
Συνεντεύξεις
Αφιερώματα
Ε Κ Δ Η Λ Ω Σ Ε Ι Σ
Διαγωνισμοί
Δελτία Τύπου Οργανώσεων
Αναδημοσιεύσεις
Βίντεο της ημέρας
Σαν Σήμερα - LGBT People in History
Chat
Trans Newsletter
Συντάκτες και συνεργάτες
ΒΙΒΛΙΑ
Trans Λογοτεχνία
Trans Δοκίμια
Trans Βιογραφίες
Trans Ξενόγλωσση Λογοτεχνία
Trans Ξενόγλωσσα Δοκίμια
LGBT Θέατρο - Κινηματογράφος - Τέχνες
Gay Λογοτενία
Gay Βιογραφίες
Gay Ποίηση
Gay - Lesbian Μελέτες- Δοκίμια
Lesbian Λογοτενία
Lesbian Ποίηση
Eρωτική Λογοτεχνία
Σεξουαλικότητα
BDSM - S/M Λογοτεχνία
Γενική Λογοτεχνία
Ψυχολογία
Βιογραφίες
Επιστημονική φαντασία
Ιστορία
Φωτογραφία- Γραφικές τέχνες
Παρουσίαση - Βιβλιοκριτική
Rainbow Είδη Δώρων
Είδη Δώρων
DVD
Trans DVD
Gay DVD
Lesbian DVD
MAGAZINES - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
Trans Ξενόγλωσσα Περιοδικά
GREEK PRESS & MAGAZINES
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Τρία βιβλία μαζί με dvd
ΣΤΡΕΛΛΑ Το βιβλίο μαζί με το Dvd 19.90
ΝΕΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ [ 97 ]
ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ [ 124 ]
 
 LINKS
 
Newsletter
Παρακαλούμε εισάγετε το e-mail σας αν θέλετε να καταχωρηθείτε στην λίστα αλληλογραφίας μας για να ενημερώνεστε σχετικά με τις δραστηριότητες και τα προϊόντα μας, προσφορές, κλπ.
Νέα
5 Ιανουαρίου : Χουάν Γκοϊτισόλο - Juan Goytisolo


Σαν Σήμερα
5 Ιανουαρίου

LGBT People in History

Χουάν Γκοϊτισόλο
Juan Goytisolo (b. 1931)



O Χουάν Γκοϊτισόλο


*

Είναι τουλάχιστον επιπόλαιο να προσπαθεί κάποιος να ερμηνεύσει με ψυχολογικούς όρους τη σχέση που ένας άλλος άνθρωπος αναπτύσσει με την Ιστορία και τη χώρα που τον γέννησε. Ακόμα κι αν η πατρίδα στα πολιτικοκοινωνικά συμφραζόμενα του 20ού αιώνα υπήρξε μια έννοια συναισθηματικά φορτισμένη, πηγή οδύνης, η οποία επιπλέον οδήγησε χιλιάδες ανθρώπους στην εξορία και τον αφανισμό.

Στην περίπτωση του θρύλου των ισπανικών γραμμάτων, του συγγραφέα Χουάν Γκοϊτισόλο (γεν. 1931), που σήμερα ζει ειρηνικά στο Μαρακές, η ψυχολογική διάσταση αυτής της σχέσης ανακινείται από τον ίδιο. Όταν λέει, για παράδειγμα, ότι ο θάνατος του δικτάτορα Φράνκο τον λύτρωσε και τον απελευθέρωσε: «Τότε ανακάλυψα ότι ο αληθινά τυραννικός “πατέρας” που είχα ήταν ο ίδιος ο Φράνκο: η μητέρα μου δολοφονήθηκε από τις βόμβες του, η οικογένειά μου καταστράφηκε κι εγώ μοιραία οδηγήθηκα στην εξορία».


Μέχρι το θάνατο του δικτάτορα Φράνκο είχε προλάβει να βιώσει τις φρικαλεότητες του ισπανικού Εμφυλίου, το τρομακτικό γεγονός της σεξουαλικής κακοποίησης που υπέστη σε ηλικία 8 ετών από τον παππού του, το να ζήσει εξόριστος στη Γαλλία και να διαχειριστεί εξ αποστάσεως την σχέση του με την Ισπανία και εκ του σύνεγγυς την αμφισεξουαλικότητά του. «Η εξορία μου» έχει πει ο ίδιος «ενεργοποιήθηκε αποκλειστικά από πολιτικούς λόγους. Αλλά ήταν επίσης μια ηθική, κοινωνική, ιδεολογική και σεξουαλική εξορία».

Ο ίλιγγος του ανέστιου, εκείνου που αισθάνεται ότι όλες οι βεβαιότητες της ύπαρξής του θα υποχωρήσουν στον σκοτεινό στρόβιλο μιας δίνης, αναγνωρίζεται και στα «Στοιχεία ταυτότητας», το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Γκοϊτισόλο με τους επινοημένους ήρωες και την «αληθινή, φυσική, πολιτική και ανθρώπινη γεωγραφία των χώρων που κινούνται».

Η προσωπική ιστορία του ήρωα του βιβλίου Άλβαρο Μεντιόλα μπλέκεται μ’ εκείνη της Ισπανίας. Όχι όμως με τον «κουτοπόνηρο» τρόπο της κατασκευασμένης σύνθεσης που ενδεχομένως ένας σύγχρονος γραφιάς θα επιχειρούσε. Ούτε με τη γλυκερή νοσταλγία του ξεριζωμένου. Ο Γκοϊτόσολο φλέγεται. Αναψηλαφεί τραύματα. Παρατηρεί τον ήρωά του (τον εαυτό του) στο επίκεντρο ενός αλλόκοτου ονείρου. Ανασύρει την εικόνα των προγόνων του, της θρησκόληπτης γκουβερνάντας του, τις φωτιές και το αίμα του Εμφυλίου, τα πορνεία και την μποέμικη ζωή των νεανικών χρόνων, την ασφυκτική κυριαρχία του Φράνκο, τις κουβέντες των εξόριστων Ισπανών στο καφενείο της μαντάμ Μπερζέρ στο Παρίσι.

Κάποιες στιγμές έχεις την αίσθηση ότι παραληρεί: αρνείται να βάλει κόμματα ή τελείες, αλλάζει απροειδοποίητα χρόνο τόπο ή γλώσσα.

Στο κλίμα των κατακτήσεων του γαλλικού «nouveau roman», ο κόσμος του βιβλίου του Γκοϊτισόλο δεν σέβεται τους κανόνες της πλοκής, της δράσης και της αφήγησης. Η ιστορία του είναι έκκεντρη, ρευστή: ένα ταπεινό γεγονός, μια ομιχλώδης ανάμνηση μπορεί απροσδόκητα να λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις από ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός. Κι όμως, αν φτάσετε στο τέλος του βιβλίου – δεν ενδείκνυται να το διαβάσετε απνευστί –, θα συναντηθείτε με το λυτρωτικό εκείνο αίσθημα που μεταδίδουν τα σημαντικά έργα τέχνης. Με το ελεύθερο πνεύμα ενός τολμηρού δημιουργού, που αρνήθηκε να εκχωρήσει το δικαίωμα σε οποιοδήποτε εξουσιαστικό ή κοινωνικό μηχανισμό να του υποδείξει πώς να διαχειριστεί τη σχέση με την πατρίδα και την ταυτότητά του. (του Γιώργου Καρουζάκη)

* * * * *

Η εκδοτική εμφάνιση του Χουάν Γκοϊτισόλο στην χώρα μας έγινε κάπως ανάποδα. Πρώτα κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του 1997 «Τρεις εβδομάδες σε ένα φανταστικό κήπο» (Εξάντας) και το 2006 το θεωρούμενο τελευταίο του «Αυλαία» (Κέδρος). Μέχρι τότε παρέμενε σχεδόν άγνωστος στη χώρα μας. Πάντως, ο Βασίλης Βασιλικός, που τον γνώρισε στο Παρίσι, στα «290 Πρόσωπα» (Ελλην.Γράμματα) περιλαμβάνει λήμα «Γκοϊτισόλο» σημειώνοντας: «είναι κι τελευταίος εξόριστος των μεσογειακών δικτατοριών…Του εύχομαι και του Χουάν “ταχείαν επάνοδον”». Μάλλον δεν έπιασαν οι ευχές του γιατί ο Γκοϊτισόλο, σήμερα, ζει «εξόριστος» στο Μαρόκο και οι εμμονές του με την Ισπανία, μόνον ανοιχτούς λογαριασμούς έχουν αφήσει στη ζωή και στο έργο του. Διάλεξε να πολεμήσει τη χώρα του μέσα από τα κείμενα. Τα βιβλία του Γκοϊτισόλο επικοινωνούν με τα έργα του 20ου αιώνα που πάλεψαν να απαλλαγούν από την τυραννία της μορφής του ρεαλιστικού μυθιστορήματος. Αποτελούν ένα παλίμψηστο της ισπανόφωνης γλώσσας και λογοτεχνίας ενώ τα ίχνη του Μπόρχες αφήνουν παντού ανεξίτηλα σημάδια. Ο Γκοϊτισόλο δεν ενδιαφέρεται για την «παλιομοδίτικη» φόρμα του ψυχολογικού μυθιστορήματος και πιστεύει ότι ένας συγγραφέας οφείλει να είναι θεωρητικά καταρτισμένος και πολιτικοποιημένος. Κατηγόρησε την Ισπανία επειδή διέγραψε το αραβικό και το εβραϊκό της κληρονομιά, υιοθετώντας την ευρωπαϊκή ομογενοποίηση.

Ο Χουάν Γκοϊτισόλο γεννήθηκε το 1931 στη Βαρκελώνη από Καταλανή μητέρα και Βάσκο πατέρα. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Χοσέ, έγινε ποιητής και ο νεώτερος, ο Λουίς, μυθιστοριογράφος («Ημερολόγιο 360ο» εκδόσεις Scripta). Ο Χουάν, με το πρώτο του κι όλας μυθιστόρημα «Νεαροί Δολοφόνοι», γνώρισε μεγάλη κριτική αποδοχή. Τη δεκαετία του 50 έφυγε για το Παρίσι όπου δούλεψε σε εκδοτικούς οίκους και γνώρισε τους σημαντικότερους συγγραφείς της εποχής. Εκείνος, όμως, που αληθινά τον επηρέασε ήταν ο Ζαν Ζενέ. Όπως ο Ε.Μ Φόρστερ, έξη δεκαετίες νωρίτερα δέχθηκε την «επιφώτιση» του Έντουαρντ Κάρπεντερ και απελευθερώθηκε, ακολουθώντας έναν Άραβα έφηβο στα στενά της Αλεξάνδρειας, έτσι κι ο Χουάν, στα λαϊκά παρισινά μπαρ, θα γνωρίσει τον δικό του Άραβα και θα επανεξετάσει την σχέση του και με την Μονίκ Λαγκ τη γυναίκα με την οποία συζούσε από χρόνια στα πλαίσια μιας ανοιχτής σχέσης. Η νέα αυτή τροπή φάνηκε και στο έργο του. Απαξιώνοντας τα προηγούμενα μυθιστορήματα προχώρησε, το 1966, στο μυθιστόρημα «Στοιχεία ταυτότητας» το πρώτο έργο μιας τριλογίας με ισχνά ρεαλιστικά δεσίματα και προκλητικές γλωσσολογικές και μορφολογικές ανατροπές, αδιαφορώντας για την χρονική συνέπεια και την ψυχολογική εμβέλεια των ηρώων του. Ο Άλβαρο, Ισπανός εξόριστος που ζει στο Παρίσι τη δεκαετία του ’50, για να ξεφύγει από την επικράτεια του Φράνκο, από «μια τάξη πραγμάτων ασύδοτη, κενή» και να απομακρυνθεί από όσους «είχαν προσπαθήσει να κάμψουν την αντίστασή του και να τον φυλακίσουν στον άκαμπτο κορσέ ορισμένων κανόνων», επιστρέφει στην πατρίδα του, προκειμένου να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για τη τηλεόραση πάνω στην σφαγή από τους πολιτοφύλακες ενός αθώου πλήθους χωρικών στη Γέστε και την εργατική μετανάστευση που επακολούθησε. Στη νότια Ισπανία ξαναβιώνει σκηνές που του προκαλούν «ηθικό πόνο»: εφηβικούς έρωτες, την στενή σχέση με τον εξάδελφο Σέρχιο, που κι αυτός εξοντώθηκε άδικα στα νιάτα του, τη δολοφονία του πατέρα του το 1936 από πολιτοφύλακες.

Πράγματι, η αυτοεξορία στην Ευρώπη καθόλου δεν είχε ισχυροποιήσει τις δυνάμεις του αντιθέτως στα ταξίδια που έκανε, ως δημοσιογράφος, ομολογεί: «αγωνιζόσουν για έναν κόσμο που θα ήταν ακατοίκητος για σένα». Και όταν επιστρέφει στη Γέστε ούτε και το ντοκιμαντέρ θα αποσώσει γιατί το κατάσχουν οι αρχές. Καθώς ο ήλιος πυρώνει την γη της Ανδαλουσίας ο Άλβαρο ζει μια παραίσθηση, ένα κακό όνειρο, το παρόν προβάλλεται σαν φαινόμενο αντικατοπτρισμού. Ο αφηγητής του μυθιστορήματος προετοιμάζει την αφαίμαξη της μνήμης του και οδεύει προς μια πλήρη διαγραφή του παρελθόντος και των στοιχείων της ταυτότητάς του, διαλύοντας ταυτόχρονα και κάθε λογική συνέπεια στην αφήγηση, που τελειώνει με την οδηγία χρήσεως, «ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΚΕΡΜΑ», γραμμένη σε τέσσερις γλώσσες.

Πρόκειται για μια τρομακτική επίδειξη συγγραφικής δεξιότητας. Ας μην ξεχνάμε και το χρονικό πλαίσιο του μυθιστορήματος. Το προσευχητάρι του Γκοϊτισόλο ήταν ο «Βαθμός μηδέν της γραφής» κι ο Ρολάν Μπαρτ ο καλύτερος φίλος του. Η «καταστροφή» της λογοτεχνίας και ο θάνατος του συγγραφέα προσδοκούν ανάσταση μορφών και Λαζάρους εξερχόμενους από σκοτεινές λογοτεχνικές σπηλιές. Η γλώσσα είναι η αποθέωση του μέσου, η γλώσσα στα όριά της, καταπατώντας κάθε φόρμα. Ο Χουάν Γκοϊτισόλο, την δεκαετία του εβδομήντα, αφού ολοκληρώσει την τριλογία, θα προσπαθήσει να «αφανίσει» και τον λογοτεχνικό του εαυτό. Προσπερνάει την εμπορική αποδοχή των βιβλίων του, θεωρώντας ότι ο συγγραφέας, που ζει από τα δικαιώματα των βιβλίων του, γίνεται ένα όργανο εμπορευματοποίησης και δεν ολοκληρώνει την δημιουργική του αποστολής. Από το 1975, που πρέσβευε αυτά, δεν άλλαξαν πολλά. Υιοθέτησε μια μαροκινή οικογένεια και ζει μαζί τους στο Μαρακές, επεμβαίνει στα διεθνή πολιτικά δρώμενα, διασώζει με ψηφίσματα την πλατεία Τζέμα ελ Φνα ως μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Ο Γκοϊτισόλο συγγενεύει μια γενιά συγγραφέων των οποίων η ζωή και η γραφή διέσχισαν όρια εθνικά, ιδεολογικά και ερωτικά. Ο Ζενέ, ο Παζολίνι κι ο Καβάφης του μεσογειακού «cruising», o Λώρενς Στερν κι ο Σαντ των πρώιμων ηθικών και αφηγηματικών αποκλίσεων, η παράδοση της Ισπανοαμερικανικής σχολής με τον Λιόσα του «Πράσινου Σπιτιού», τον Μάρκες των «Εκατό χρόνων μοναξιάς», τον Λεζάμα Λίμα του αποκαλυπτικού «Paradiso», τον Ινφάντε των «Τίγρεων» και πάνω απ’ όλους με τον Θερβάντες, τον πιο «θεωρητικό» συγγραφέας του ευρωπαϊκού μυθιστορήματος.

Η στάση ζωής του Γκοϊτισόλο, σε συνάρτηση με το έργο του, ξενίζει στην εποχή μας, όπου η γραφή εντάσσεται στην εκδοτική διαδικασία προσπερνώντας την λογοτεχνική δημιουργικότητα. Ο καλομαθημένος αναγνώστης θα δυσκολευτεί να προσεγγίσει τα «Στοιχεία ταυτότητας». Σε ορισμένες σελίδες, με σπαρακτικές εικόνες και διαλόγους, είναι να απορείς τι έσπρωξε τους συγγραφείς του μεταμοντερνισμού να υπονομεύσουν κάθε ρεαλιστική ευκολία και να επιλέξουν τον λογοτεχνικό τους «θάνατο». Παρ’ όλα αυτά ο Γκοϊτισόλο επιβίωσε, με δυο πατρίδες, πέντε ξένες γλώσσες και ένα τσούρμο μαροκινά εγγόνια. (του Θόδωρου Γρηγοριάδη, Νέα, 3.6.07).

*** Βιβλιογραφία

- Burunat, Silvia. "El mon?logo interior en Juan Goytisolo." El mon?logo interior como forma narrativa en la novela espa?ola. Madrid: Ediciones Jos? Porr?a Turanzas, 1980. 113-157.
- Epps, Bradd. Significant Violence: Oppression and Resistance in Juan Goytisolo. New York: Oxford University Press, 1996.
- Ilie, Paul. Literature and Inner Exile. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1980.
- Levine, Linda Gould. "La odisea por el sexo en La reivindicaci?n del conde don Juli?n." The Analysis of Hispanic Texts: Current Trends in Methodology. New York: Bilingual Press, 1976. 90-108.
- _____. "Makbara: Entre la espada y la pared--?Pol?tica marxista o pol?tica sexual?" Revista Iberoamericana 116-117 (July-December 1981): 123-135.
- P?rez, Genaro. Formalist Elements in the Novels of Juan Goytisolo. Madrid: Editorial Porr?a, 1979.
- Pope, Randolph. Understanding Juan Goytisolo. Columbia: University of South Carolina Press, 1995.
- Romero, Hector R. La evoluci?n literaria de Juan Goytisolo. Miami: Ediciones Universal, 1979.
- Schwartz, Kessel. "Stylistic and Psychosexual Constants in the Novels of Juan Goytisolo." Norte 4-6 (1972): 119-128.
- Sobejano, G., et al. Juan Goytisolo. Madrid: Espiral, 1975.
- Spires, Robert. "Process as Product: Juan sin tierra." Beyond the Metafictional Mode: - Directions in the Modern Spanish Novel. Lexington: The University Press of Kentucky, 1984. 72-88.
- Ugarte, Michael. Trilogy of Treason: An Intertextual Study of Juan Goytisolo. Columbia: University of Missouri Press, 1982.

** Βιβλιογραφία στα Ελληνικά

Goytisolo, Juan. Στοιχεία ταυτότητας μετ. Κατερίνα Ρούφου. - 1η έκδ. - Αθήνα : Κέδρος, 2007.
Goytisolo, Juan. Αυλαία, μετ. Κατερίνα Ρούφου. - 1η έκδ. - Αθήνα : Κέδρος, 2006.
Goytisolo, Juan. Τρεις εβδομάδες σ' ένα φανταστικό κήπο, μετ. Τασία Παναγοπούλου. - Αθήνα : Εξάντας, 2003.




LGBT People in History

Πηγή : ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ - COLOURFUL PLANET   με πληροφορίες από  Glbtq.Com, Εφημερίδα Τα Νέα, Lifo, Biblionet.Gr

******************************************************************

πίσω πάνω

 

πίσω πάνω