Το πρώτο Ελληνικό Transsexual Portal σας καλωσορίζει !!!
Προφίλ | Όροι χρήσης | Άρθρα | Forum | Chat | Αγγελίες | Βιβλίο Επισκεπτών
Site map
Αρχική σελίδα
 TRANSSEXUAL NEWS
 
ΕΝΟΤΗΤΕΣ
Η άποψη του Transs.gr
Σύντομο σχόλιο από το transs.gr
Συνεντεύξεις του transs.gr
Καταγγελίες του Transs.gr
Απόψεις
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών
Trans Διεκδικήσεις
Transgender day of Remembrance
Ομάδα Αλληλοβοήθειας
Ψυχολογική Υποστήριξη
Trans Προσωπικότητες
Trans Συγγραφείς
Trans Ποίηση
Trans Βeauties
TV - Video
Υγεία
Χρήσιμα tips
«Συμβουλές Ομορφιάς»
Συνεντεύξεις
Αφιερώματα
Ε Κ Δ Η Λ Ω Σ Ε Ι Σ
Διαγωνισμοί
Δελτία Τύπου Οργανώσεων
Αναδημοσιεύσεις
Βίντεο της ημέρας
Σαν Σήμερα - LGBT People in History
Chat
Trans Newsletter
Συντάκτες και συνεργάτες
ΒΙΒΛΙΑ
Trans Λογοτεχνία
Trans Δοκίμια
Trans Βιογραφίες
Trans Ξενόγλωσση Λογοτεχνία
Trans Ξενόγλωσσα Δοκίμια
LGBT Θέατρο - Κινηματογράφος - Τέχνες
Gay Λογοτενία
Gay Βιογραφίες
Gay Ποίηση
Gay - Lesbian Μελέτες- Δοκίμια
Lesbian Λογοτενία
Lesbian Ποίηση
Eρωτική Λογοτεχνία
Σεξουαλικότητα
BDSM - S/M Λογοτεχνία
Γενική Λογοτεχνία
Ψυχολογία
Βιογραφίες
Επιστημονική φαντασία
Ιστορία
Φωτογραφία- Γραφικές τέχνες
Παρουσίαση - Βιβλιοκριτική
Rainbow Είδη Δώρων
Είδη Δώρων
DVD
Trans DVD
Gay DVD
Lesbian DVD
MAGAZINES - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
Trans Ξενόγλωσσα Περιοδικά
GREEK PRESS & MAGAZINES
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Τρία βιβλία μαζί με dvd
ΣΤΡΕΛΛΑ Το βιβλίο μαζί με το Dvd 19.90
ΝΕΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ [ 97 ]
ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ [ 124 ]
 
 LINKS
 
Newsletter
Παρακαλούμε εισάγετε το e-mail σας αν θέλετε να καταχωρηθείτε στην λίστα αλληλογραφίας μας για να ενημερώνεστε σχετικά με τις δραστηριότητες και τα προϊόντα μας, προσφορές, κλπ.
Νέα
10 Αυγούστου: Μαρκ Ντότι - Doty, Mark (b. 1953)


Σαν Σήμερα
10 Αυγούστου

LGBT People in History

Μαρκ Ντότι
Doty, Mark (b. 1953)


Μαρκ Ντότι - Φωτογραφία Mark Lacey.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, και ιδίως στην Ελλάδα, η σύναψη των λέξεων «ποιητής» και «γκαίη» είναι ακόμα σχεδόν αδιανόητη στον λόγο της λογοτεχνικής κριτικής. Στις περιπτώσεις που ένας ποιητής είναι γνωστό χωρίς αμφιβολία ότι είναι ομοφυλόφιλος, η παρουσία του γεγονότος αυτού στην ποίησή του είναι, όπως στην περίπτωση του Καβάφη, αντικείμενο καταδίκης, κριτικής παράλειψης, θέμα υποτιμημένο, ή απλώς αδιάφορο. Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι ότι οι ίδιοι οι ποιητές αποφεύγουν μια έξω από τα δόντια διερεύνηση του θέματος: εκτός από τον Χριστιανόπουλο, τον Ασλάνογλου, τον Χρονά (και ενδεχομένως έναν περιορισμένο αριθμό λιγότερο γνωστών ποιητών, όπως ο Θεοδωρακόπουλος και ο Αγγελάκης), ποιος Ελληνας ποιητής τόλμησε να συζητήσει ανοιχτά την ομοφυλοφιλία του μέσα στην ποίησή του;

Κι όμως, ένας από τους πιο αναγνωρισμένους Αμερικανούς ποιητές της γενιάς του, ο πρώτος Αμερικανός που τιμήθηκε με το βρετανικό βραβείο ποίησης T.S. Eliot, ο Μαρκ Ντότι (10/8/1953-), μας δείχνει πως είναι δυνατόν να μιλήσει η ποίηση από τη σκοπιά μιας καθορισμένης μειονότητας με τρόπο που να είναι ηθικά και αισθητικά ελκυστικός στους αναγνώστες που θεωρούν τους εαυτούς τους μέλη της ίδιας μειονότητας αλλά και στους υπόλοιπους.


Το μυστικό της επιτυχίας του Ντότι πρέπει κανείς να το αναζητήσει σε μια σειρά από δεξιότητες που χαρακτηρίζουν την ποίησή του: ιδιαίτερη αίσθηση της λυρικής έντασης, βλέμμα οξυμένο στη λεπτομέρεια που συλλαμβάνουν οι αισθήσεις, χάρισμα της αφήγησης, ταλέντο στη δημιουργία ρυθμικών και μορφικών σχημάτων με το επικίνδυνο και ρευστό υλικό του ελεύθερου στίχου. Αλλά ένα χαρακτηριστικό που ίσως κανείς δεν θα περίμενε να συνεισφέρει στην ποιότητα του ποιητικού αποτελέσματος είναι ο τρόπος με τον οποίο η προσωπική ποιητική φωνή χρωματίζεται από την ηχώ μιας συγκεκριμένης ποιητικής παράδοσης, καθώς πλέκεται με αναφορές σε ό,τι θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «υψηλή παράδοση» της ομοφυλόφιλης ποίησης: τον Whitman, τον Hart Crane και τον Καβάφη. Κάνοντας τον εαυτό του μέρος αυτής της παράδοσης, ο Ντότι αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο η ποίηση η γεννημένη από την ομοφυλόφιλη ευαισθησία, και ως εκ τούτου αναπόδραστα στιγματισμένη από την περιθωριοποίηση και την απόρριψη την οποία η δυτική κοινωνία επιφυλάσσει στους παρίες της, έχει δημιουργήσει μια ειδική φωνή για να εξερευνήσει την ανθρώπινη κατάσταση. Πρόκειται για μια ποίηση από την οποία ο μέσος αναγνώστης έχει πολλά να μάθει και με την οποία έχει πολλά να μοιραστεί, χωρίς ίσως ποτέ να καταφέρει να κατακτήσει την πλήρη ταύτιση που μπορούν να γνωρίσουν μόνο όσοι έχουν ζήσει παρόμοιες εμπειρίες. Είναι επίσης, όπως και η ποίησή του Καβάφη, μια εκπληκτικά δεξιοτεχνική ποίηση, η οποία εξερευνά έως ορίων τη δύναμη της γλώσσας και της αισθητικής.

Στην πρώτη συλλογή του Ντότι, Χελώνα, Κύκνος (Turtle, Swan), τα ποιήματα χρησιμοποιούν ανεκδοτολογικό υλικό -προσωπικές ιστορίες, κυρίως λεπτομέρειες της σχέσης τού ποιητή με τους γονείς του, τη σύζυγό του, τον εραστή του, αλλά επίσης και τις τυχαίες ειδήσεις για τον φόνο ενός ομοφυλόφιλου νέου- ως αφηγηματικό πλαίσιο για να εξερευνήσουν στιγμές εξαιρετικής ομορφιάς, τη φύση και τις συνέπειες της μεταβλητότητας, τις διαδικασίες της αισθητικής δημιουργίας. Είναι μια ποίηση που εκθλίβει τις διαφορές -παρόν/παρελθόν, εμπειρία/γλώσσα, τέχνη/ζωή- και προκρίνει την άμεση, σωματική αντίληψη των αντικειμένων, των ανθρώπων, των τόπων, ως το όχημα των έντονων αισθημάτων τα οποία η γραφή του ποιητή καλείται όχι μόνο να κρατήσει αλλά και να δημιουργήσει, αφού το όριο μεταξύ μνήμης και φαντασίας είναι δυσδιάκριτο.

Σε αυτή τη συλλογή το ποίημα-κλειδί για την κατανόηση της υποδόριας αισθητικής της και της σχέσης μεταξύ αυτής της αισθητικής με τη σεξουαλική επιλογή του ποιητή είναι το ποίημα «Στον Καβάφη», το οποίο προσφέρει μα και την ίδια στιγμή αναστοχαστικά σχολιάζει τη δύναμη μιας επιφανειακής εικόνας να συνεγείρει τον πόθο. Το αφηγηματικό πλαίσιο, και ως εκ τούτου και το χρονικό επίπεδο, είναι διπλό: κάποιοι φίλοι σχολιάζουν τον ρόλο της εικόνας ως ερέθισμα της επιθυμίας, έπειτα ο Ντότι αρχίζει να ζωγραφίζει μια μικρή σκηνή, μια ομάδα αγοριών τη στιγμή που κάνουν βουτιές. Η περιγραφή έχει κάτι από ιμπρεσιονιστική ακρίβεια -πλήθος είναι οι λεπτομέρειες για το χώρο, το χρόνο, το φωτισμό και τα χρώματα-, αλλά η λειτουργία της σιγά σιγά μετατρέπεται, και από καταγραφή ενός γεγονότος του παρελθόντος γίνεται η ενσάρκωση της ερωτικής επιθυμίας στο παρόν. Από την αρχή λοιπόν το κύρος της περιγραφής υπονομεύεται.

Μια ιστορία που πλάθω με το νου όσο και τη θυμάμαι και, παράδοξο, καθώς η περιγραφή γίνεται πιο έντονη, τρισδιάστατη, αρχίζει να κυριαρχεί η αίσθηση του ποιητή που ερωτεύεται αυτό που ο ίδιος δημιουργεί παρά καταγράφει ένα παλαιότερο συναίσθημα. Οπως τον Μποντλέρ τον ενδιαφέρει η γηραία κυρία (little old lady) στο πεζοτράγουδό του «Τα παράθυρα», όχι για τη «ρεαλιστικότητα» της εικόνας, της, αλλά λόγω της δύναμής της να γίνει η πιθανή πηγή ενός μύθου, ο Ντότι βλέπει το αγόρι με τους όρους των αισθητικών δυνατοτήτων του μάλλον, παρά απλώς με ρεαλιστικούς όρους ερωτικής συνεύρεσης, αν και η γλώσσα του καταφέρνει να ενώσει τις δύο αυτές πλευρές, χρησιμοποιώντας ένα ρήμα με ερωτικά συμφραζόμενα, «εισχωρώ, μπαίνω», και συνάπτοντάς το σε μια αισθητική εικόνα: «όπως βούτηξε ανέμελα από τη μικρή αποβάθρα, σίγουρος για τον εαυτό του», το αγόρι «γίνεται μορφή καθαρή».

Σε αυτό το σημείο το ποίημα φαίνεται μάλλον ολοκληρωμένο: το αφηρημένο ζήτημα της ερωτικής έλξης που προκαλεί η επιφάνεια, η εικόνα των πραγμάτων, παίρνει ζωή καθώς μετασχηματίζεται στην ερωτική μνήμη των σωμάτων των νέων κολυμβητών• η δύναμη της μνήμης επαναπροσδιορίζεται και γίνεται παραδειγματική ως ερωτική φαντασία ικανή να γίνει πηγή ποίησης. Ομως ο Ντότι κυρώνει τη δική του εκδοχή αυτής της διαδικασίας με το να την κάνει μέρος ενός ευρύτερου συστήματος αξιών που ορίζουν τη δημιουργικότητα, συνάπτοντάς τη στην ποιητική μορφή του Καβάφη και σε μια υποθετική σχέση μεταξύ επιθυμίας, εμπειρίας και ποιητικής δημιουργίας στην καβαφική ποίηση.

Ο Καβάφης, στο ποίημα του Ντότι, είναι, όπως ο Καισαρίων στο ποίημα του Καβάφη, μια μορφή που την έχει καλέσει η φαντασία με μόνο στήριγμα λέξεις γραμμένες στο χαρτί.

Με τη διαφορά ότι, εν προκειμένω, πρόκειται για τις λέξεις τού «Ο Ηλιος του Απογεύματος» και «Ρωτούσε για την ποιότητα», κι όχι για τις γραμμές βιβλίων ιστορίας.

Ο Καβάφης, μαντεύει ο Ντότι, ξαναδουλεύοντας τη μνήμη των ανδρών που συνάντησε στη ζωή του, όχι μόνο μεταμορφώνει την εμπειρία της σωματικής επιθυμίας σε κάτι αισθητικά τελειότερο -άνδρες πιο βουβοί και ιδεώδεις/ κι όλο πιο τέλειοι όσο τους ξαναδούλευε»- αλλά κάνοντας κάτι τέτοιο δημιουργεί ένα καινούργιο φορτίο πόθου που έχει να κάνει αποκλειστικά με τα ίδια τα ποιήματα. Αυτή είναι ουσιαστικά και η ιδέα του «ερωτισμού της μνήμης» (memory's erotics) την οποία ο Ντότι θα αναπτύξει στη μεταγενέστερη συλλογή του με τίτλο Η Αλεξάνδρειά μου. Εν κατακλείδι, το ποίημα «Στον Καβάφη» της συλλογής Χελώνα, Κύκνος είναι σημαντικό, όχι μόνο επειδή εμπεριέχει το κλειδί για τη σχέση της επιθυμίας με την τέχνη στον Ντότι, αλλά και γιατί προσφέρει μια οξυδερκή ανάγνωση των ίδιων στοιχείων στον Καβάφη.

Προδημοσίευση από το υπό έκδοση 24ο τεύχος του περιοδικού «Ποίηση»

Πηγή: Ελευθεροτυπία, 26.11.04, του Κρίστοφερ Ρόμπινσον, μτφρ. Δημ. Παπανικολάου

Βιβλιογραφία

- Hennessy, Christopher. "Going to the Source: An Interview with Mark Doty." Lambda Book Report 10 (2002): 12-17.
- Landau, Deborah. "'How to Live. What to Do.': The Poetics and Politics of AIDS." American Literature 68.1 (1996): 193-225.
- "Mark Doty." Contemporary Authors. Scot Peacock, ed. Detroit: Gale, 1998. 108-111.
- Martin, Robert K. The Homosexual Tradition in American Poetry. Rev. ed. Iowa City: University of Iowa Press, 1998.
- Minderovic, Christine Minder. "Mark (A.) Doty." Contemporary Poets. Thomas Riggs, ed. Seventh ed. Detroit: St. James Press, 2001. 290-92.
- Padel, Ruth. "Songs of Myself." The New York Times (March 17, 2002): 15.
- Vendler, Helen. "Comic and Elegiac. Two Poets and the Question of Tradition." New Yorker (April 8, 1996): 100-101.
- Wunderlich, Mark. "About Mark Doty." Ploughshares 25 (1999): 183-89.

Πηγή: Glbtq.Com

The Embrace

You weren't well or really ill yet either;
just a little tired, your handsomeness
tinged by grief or anticipation, which brought
to your face a thoughtful, deepening grace.

I didn't for a moment doubt you were dead.
I knew that to be true still, even in the dream.
You'd been out—at work maybe?—
having a good day, almost energetic.

We seemed to be moving from some old house
where we'd lived, boxes everywhere, things
in disarray: that was the story of my dream,
but even asleep I was shocked out of narrative

by your face, the physical fact of your face:
inches from mine, smooth-shaven, loving, alert.
Why so difficult, remembering the actual look
of you? Without a photograph, without strain?

So when I saw your unguarded, reliable face,
your unmistakable gaze opening all the warmth
and clarity of you—warm brown tea—we held
each other for the time the dream allowed.

Bless you. You came back so I could see you
once more, plainly, so I could rest against you
without thinking this happiness lessened anything,
without thinking you were alive again.

Πηγή: http://www.americanpoems.com/poets/Mark-Doty/

Poet Mark Doty reading Saturday, March 23, 2008 at the Split This Rock Poetry Festival March 21-24, 2008 Washington, DC




LGBT People in History

Πηγή : ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ - COLOURFUL PLANET   με πληροφορίες από  Ελευθεροτυπία και Glbtq.Com  

******************************************************************
πίσω πάνω

 

πίσω πάνω