Το πρώτο Ελληνικό Transsexual Portal σας καλωσορίζει !!!
Προφίλ | Όροι χρήσης | Άρθρα | Forum | Chat | Αγγελίες | Βιβλίο Επισκεπτών
Site map
Αρχική σελίδα
 TRANSSEXUAL NEWS
 
ΕΝΟΤΗΤΕΣ
Η άποψη του Transs.gr
Σύντομο σχόλιο από το transs.gr
Συνεντεύξεις του transs.gr
Καταγγελίες του Transs.gr
Απόψεις
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών
Trans Διεκδικήσεις
Transgender day of Remembrance
Ομάδα Αλληλοβοήθειας
Ψυχολογική Υποστήριξη
Trans Προσωπικότητες
Trans Συγγραφείς
Trans Ποίηση
Trans Βeauties
TV - Video
Υγεία
Χρήσιμα tips
«Συμβουλές Ομορφιάς»
Συνεντεύξεις
Αφιερώματα
Ε Κ Δ Η Λ Ω Σ Ε Ι Σ
Διαγωνισμοί
Δελτία Τύπου Οργανώσεων
Αναδημοσιεύσεις
Βίντεο της ημέρας
Σαν Σήμερα - LGBT People in History
Chat
Trans Newsletter
Συντάκτες και συνεργάτες
ΒΙΒΛΙΑ
Trans Λογοτεχνία
Trans Δοκίμια
Trans Βιογραφίες
Trans Ξενόγλωσση Λογοτεχνία
Trans Ξενόγλωσσα Δοκίμια
LGBT Θέατρο - Κινηματογράφος - Τέχνες
Gay Λογοτενία
Gay Βιογραφίες
Gay Ποίηση
Gay - Lesbian Μελέτες- Δοκίμια
Lesbian Λογοτενία
Lesbian Ποίηση
Eρωτική Λογοτεχνία
Σεξουαλικότητα
BDSM - S/M Λογοτεχνία
Γενική Λογοτεχνία
Ψυχολογία
Βιογραφίες
Επιστημονική φαντασία
Ιστορία
Φωτογραφία- Γραφικές τέχνες
Παρουσίαση - Βιβλιοκριτική
Rainbow Είδη Δώρων
Είδη Δώρων
DVD
Trans DVD
Gay DVD
Lesbian DVD
MAGAZINES - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
Trans Ξενόγλωσσα Περιοδικά
GREEK PRESS & MAGAZINES
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Τρία βιβλία μαζί με dvd
ΣΤΡΕΛΛΑ Το βιβλίο μαζί με το Dvd 19.90
ΝΕΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ [ 97 ]
ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ [ 124 ]
 
 LINKS
 
Newsletter
Παρακαλούμε εισάγετε το e-mail σας αν θέλετε να καταχωρηθείτε στην λίστα αλληλογραφίας μας για να ενημερώνεστε σχετικά με τις δραστηριότητες και τα προϊόντα μας, προσφορές, κλπ.
Νέα
Η 8η Σφραγίδα _____Της 'Aννας Απέργη


Flag Ελλάδα: Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015 | 13:10

Η 8η Σφραγίδα


Photo: jennifer beinhacker/Flickr

*Της 'Aννας Απέργη



Πριν καν βγω απ την κοιλιά της μάνας μου, σφραγίστηκε ο παράδεισος της ψυχής μου, στην κόλαση του κορμιού μου. Ήταν την μέρα που ο Θεός έβαλε πάνω μου την 8η Σφραγίδα!

«Αγόρι», φώναξε ο γιατρός στο μαιευτήριο και ολονών τα μάτια έλαμψαν από χαρά.

«Αγόρι». Ποιος είναι αυτός που μπορεί να καθορίσει τελικά το φύλο ενός παιδιού την ώρα της γέννησης του;


Πλάστηκα και γεννήθηκα από την μήτρα της μάνας μου με προεπιλεγμένη ταυτότητα, ένα αγόρι διαφορετικό από τα άλλα. Ένα αγόρι γένους θηλυκού. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου -πέντε θαρρώ πως ήμουν- χρησιμοποιούσα για τον εαυτό μου το θηλυκό γένος και έπρεπε η οικογένειά μου να μπορέσει, να το διαχειριστεί όλο αυτό. Δύσκολο πράγμα. Ίσως αν η οικογένεια μου, το διαχειρίζονταν πιο σωστά, δεν θα έκανα τόσα λάθη στην μετέπειτα ζωή μου. Ίσως όμως και καλύτερα έτσι, γιατί μέσα από τα λάθη μου τόλμησα. Τελικά είναι προτιμότερο καμιά φορά να σφάλεις τολμώντας, παρά να σφάλεις όντας συγκρατημένη και προσεκτική.

Πέρασα μία προσχολική ηλικία, όχι δύσκολη. Δύσκολη δεν θα την έλεγα σε καμία περίπτωση, μοναχική ίσως. Τις περισσότερες ώρες κλειδωνόμουνα στο δωμάτιό μου παίζοντας με τις κούκλες μου και ποζάροντας μπροστά στον καθρέπτη της ντουλάπας μου με τα ρούχα και τα τακούνια της μητέρας μου και της γιαγιάς μου. Ταξίδευα σε κόσμους άλλους, πιο οικείους. Σε κόσμους δικούς μου, που ήμουν εγώ η πριγκίπισσα του παραμυθιού, περιμένοντας τον ιππότη με το άλογο που θα ερχόταν να με σώσει. Και φυσικά πάντα το παραμύθι -όπως όλα τ παραμύθια άλλωστε- είχε καλό τέλος. Ένα φιλί στο στόμα και... ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Στο σχολείο τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Δεν μπορούσα να συμπεριφερθώ σαν ένα "κανονικό" αγοράκι. Δεν μπορούσα να κρύψω τον πραγματικό μου εαυτό, ήταν αδύνατο άλλωστε. Μα, δεν ήμουν αγόρι... Στις έξι τάξεις του δημοτικού τα πράγματα ήταν σχετικά εύκολα και με τα άλλα παιδιά αλλά και με τους δασκάλους μου. Δεν έδειχναν ενοχλημένοι τουλάχιστον μπροστά μου, από αυτό το διαφορετικό που έβλεπαν, αλλά στο γυμνάσιο και μετέπειτα στο λύκειο, ξεκίνησε ο Γολγοθάς μου. Εκεί πλέον δεν ήμουν αυτό το διαφορετικό χαριτωμένο πλασματάκι. Εκεί ήμουν "ο πούστης".

«Τι είσαι ρε; κορίτσι είσαι;» , «Πως ντύνεσαι έτσι;», «Κοίτα, κοίτα έρχεται ο πούστης...».

Γιουχαΐσματα, κοροϊδίες, φωνές, γέλια και κραξίματα συνέχεια από πίσω μου, όπου κι αν πήγαινα. Πολλές φορές φοβόμουν να πάω τουαλέτα στο διάλειμμα και ζητούσα άδεια από την καθηγήτρια στην μέση του μαθήματος. Δεν ήθελα να με δει κανείς και με κοροϊδέψει ή με χτυπήσει. Μία φορά που είχα τολμήσει να πάω στην τουαλέτα την ώρα του διαλύματος, ήρθαν κάτι παιδιά πιο μεγάλα σε ηλικία από μένα, με τράβηξαν απ τα μακριά μου μαλλιά, ενώ βρίζοντας μου έβαζαν το πρόσωπο μου στον καθρέπτη λέγοντας μου: «Κοίτα πως είσαι ρε μαλάκα; Κοίτα την σκατόφατσα σου ρε πούστη...».

Αργούσα να πάω στο σχολείο. Πήγαινα από άλλο δρόμο κάνοντας έτσι την διπλή διαδρομή για να μην συναντήσω παιδιά στο δρόμο που θα με κράζανε. Και φυσικά στην προσευχή δεν πατούσα το πόδι μου. Μία φορά τόλμησα να πάω στην προσευχή στο προαύλιο χώρο του σχολείου και ενώ οι άλλοι έκαναν τον σταυρό τους και γελούσαν μαζί μου, εγώ τον έκανα για να μην μου ρίξουν νερό ή δυναμιτάκια. Δεν καταλάβαινα ποιο ήταν το έγκλημά μου και γιατί θα έπρεπε να τιμωρούμαι τόσο σκληρά!

Που να τολμήσεις να μιλήσεις και σε ποιον να τα πεις... Βλέπεις εκείνοι ήταν οι άνδρες, ενώ εγώ τι ήμουν; Απλά "ο πούστης"...

Αγαπούσα το σχολείο, αλλά και το μισούσα ταυτόχρονα. Οι συχνές κοπάνες που έκανα γιατί δεν άντεχα άλλο τον χλευασμό και την κοροϊδία με άφησαν στην ίδια τάξη. 19,7 γενικός βαθμός με 225 απουσίες. 225 ώρες μακρυά από κραξίματα, από φωνές, από ειρωνικά γέλια. 225 ώρες ηρεμίας και ψυχικής γαλήνης για μένα.

Η μητέρα μου με ρωτούσε συνέχεια: «Γιατί παιδί μου τόσες απουσίες, γιατί δεν πήγες σχολείο πάλι;». Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω αυτό το "γιατί". Αφού ήξερε την απάντηση, την έβλεπε μπροστά της, γιατί με ρωτούσε συνέχεια; Έβλεπε την διαφορετικότητα μου, αλλά δεν ήθελε να την παραδεχτεί. Φοβόταν. Φοβόταν για το μέλλον μου, τι θα αντιμετωπίσω. Την έπιανε συχνά ένα πλάκωμα στο στήθος και την βασάνιζαν οι σκέψεις σαν άλλες ερινύες. Τι θα έκανα, θα το φώναζα σε όλους αποκαλύπτοντας την πραγματική μου ταυτότητα με ότι συνέπειες κι αν είχε αυτό (περιθωριοποίηση, κοινωνικό και επαγγελματικό αποκλεισμό, ρατσισμό) που αυτό θα μπορούσε να με φτάσει μέχρι και την αυτοκτονία ή θα το έκρυβα, καταπίνοντας έτσι το ίδιο μου το είναι, "σκοτώνοντας" τον εαυτό μου, με αποτέλεσμα να γίνω ένας δυστυχισμένος άνθρωπος "κρυμμένος" στη ζωή ενός "άλλου";

Δίκοπο μαχαίρι γι’ αυτήν. Για μένα πάλι όχι... Ήξερα καλά τι ήμουν, ήξερα ποια ήμουν!!!

Ήμουν η Άννα, που δεν θα με καταδίκαζα ποτέ έτσι με αυτόν τον χειρότερο τρόπο, δεν θα με άφηνε η υπερηφάνεια μου άλλωστε. Την αγαπώ την Άννα. Πάντα με αγαπούσα, ίσως και αυτό ήταν το μεγάλο μου όπλο. Με αυτό αντιμετώπιζα τους ανθρώπους που με κοιτούσαν περίεργα ή που θα μου έκαναν κακό. Με αυτό όμως αντιμετώπιζα και τον ίδιο μου το εαυτό. Τους φόβους μου. Φόβους που είχαν προκαλέσει τα φαντάσματα της εφηβικής μου ηλικίας.

Ναι ήμουν πιο δυνατή από όλους αυτούς, ήμουν διαφορετική. Ήμουν ένα πλάσμα που ο Θεός μου με έπλασε καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του... Τόσο μόνη, αλλά και τόσο δυνατή ταυτόχρονα! Ήμουν ένα πλάσμα που ο Θεός μου, μου χάρισε απλόχερα την "στάμπα" της 8ης σφραγίδας....


'Αρθρο - Article





* Η 'Aννα Απέργη είναι μέλος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), αναγνωρισμένης συλλογικότητας για τα τρανς δικαιώματα. Έχει σπουδάσει styling και ιστορία τέχνης.


******************************************************************


Στηρίξτε τον Πολύχρωμο Πλανήτη, τον μοναδικό εκδοτικό οίκο και βιβλιοπωλείο στην χώρα μας που εξειδικεύεται στην γκέι, λεσβιακή και τρανς πεζογραφία, ποίηση και δοκίμιο.

Εκδόσεις-Βιβλιοπωλείο
Πολύχρωμος Πλανήτης,
Αντωνιάδου 6, Αθήνα, έναντι πλαϊνής εισόδου ΑΣΟΕ,
τηλ. 210.8826600,

Ωράριο λειτουργίας:
Δευτέρα έως Παρασκευή 09:00-20:30.
και Σάββατο 09:00 - 18:00

http://www.colourfulplanet.com/
E-mail : info@colourfulplanet.com



πίσω πάνω

 

πίσω πάνω